เราอยากให้แม่คุยเล่นเหมือนแม่คนอื่นบ้าง

ไม่อยากมีชีวิตแล้วค่ะเหนื่อยแล้วชีวิตนี้ไม่เคยมีไรดีไม่มีครอบครัวที่เป็นเซฟโซนได้ อยากเดินออกไปตามทางตัวเองเลือกชีวิตเองแต่เราก็แค่เด็กคนนึงที่กำหนดชีวิตตัวเองไม่ได้เวลาเครียดเหนื่อยท้ออยากระบายก็ไม่ร

เมื่อหลายเดือนก่อนเราก็ได้มาตั้งกระทู้ว่า “ควรทำยังไงดีคะถ้าวันหนึ่งแฟนบอกว่าอยากอยู่คนเดียวอยากกลับไปอยู่เซฟโซนของตัวเอง” ได้ข้อคิดหลายๆอย่างค่ะแต่ตอนนั้นเรายังไม่ยอมแพ้ เราก็คุยกับแฟนและ

มีวันหนึ่งเรากลับบ้านมา พ่อเราเมาค่ะ ทีนี้เรานอนอยู่พ่อก็ปาโทรศัทพ์เเล้วด่าให้เราด้วยคำหยาบเอาไม้ถูพื้นฟาดบ้านเทน้ำใส่หัวบ้าง พูดทำร้ายจิตใจ พ่อบอกหนูเป็นภาระ หนูเเค่ไม่ไป รร เเค่วันเดียว หนูเคยเป๋นเเ

ตามหัวเรื่องเลยค่ะ คือครอบครัวเราพูดคำหยาบกับเราบ่อยมาก ยายกับแม่เรานี่พูดบ่อยเหมือนเราไม่ใช่ลูกไม่ใช่หลานเค้าเลยค่ะเวลาเราทำผิดแม่จะด่าเราแรงมาก แถมเรียกเราว่าอีก ส่วนยายเราก็ไม่ต่างกันค่ะแต่ยายเราจะ

เราไม่รู้ว่าเราเป็นโรคซึมเศร้ามั้ย เรารู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าเเละเป็นภาระทุกคนเราไม่เคยเปิดใจคุยหรือเล่าปัญหาทุกอย่างให้ครอบครัวฟังได้เลยเรารู้สึกว่าไม่มีใครเป็นเซฟโซนเราเลย ถ้าเกิดว่าเราเล่าไปเขาอาจจะ

พ่อแม่ไม่ใช่เซฟโซนทำยังไงดีคะ หนูรู้สึกไม่อยากอยู่บนโลกนี้อีกแล้ว

ครอบครัว​ไม่ใช่เซฟโซนค่ะ เลยชอบหมกตัวอยู่ในห้อง พยายาม​ทำตัวให้หมดความน่าสนใจหรือไม่เป็น​ภาระมากที่สุดแต่ก็ยังโดนด่า ควรทำตัวยังไงดีคะ

หนูขอใช้พื้นที่ตรงนี้ระบายหน่อยนะคะหนูคุยกับเพื่นคุยกับแฟนตอนดึกๆแต่หนูก็ใช้เสียงที่เบามากๆแล้วเพราะเกรงใจคนที่บ้านหนูก็โดนยายเขาด่าอีกแล้วค่ะหนูก็อยากโทรคุยกับเพื่อนคุยกับแฟนบ้างหนูผิดมากหรอคะหนูใช้เ

คุณแม่เสียไปได้ปีกว่าๆแล้วค่ะ ยังมีวันที่ร้องไห้คิดถึงแบบทรมานมากๆ คิดถึงแต่ทำอะไรไม่ได้ ยิ่งเป็นลูกคนเดียว พ่อก็ไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน เลยต้องดูแลตัวเองเอง หันไปบางทีก็ไม่เจอใคร เพราะแม่เป็นเซฟโซนเด