ยิ้มยังไงให้มีความสุขจริงๆ

เบื่อโลกมากเลย ทำไมรู้สึกว่าเกิดมาโคตรเป็นตัวปัญหาโคตรเป็นภาระทำไม่ต้องฝืนยิ้มอยู่ตลอดเวลา สงสารพ่อแม่มากที่เลี้ยงลูกมาลูกโตมาความคิดลูกมีแต่อยากตาย อยากขอโทษพ่อแม่มากๆเลยที่ลูกมีความคิดอย่างงี่ บางคน

เป็นคนที่เศร้าง่ายมากตั้งแต่เกิดเราแทบไม่ได้อยู่กับพ่อแม่จริงๆของเราเลยจะได้เจอหน้ากันแค่2-3ครั้งแต่สมัยตอนที่เรายังเด็กพ่อแม่ก็มาหาบ่อยๆแต่พอปัจจุบันพ่อแม่ก็แทบจะไม่ได้มาเลยเราก็เข้าใจรูว่สพวกท่านทำง

ส่วนตัวผม ถูกจับไปรพ.จิตเวช ด้วยข้อหาป่วย ซึมเศร้า ครั้งเดียวในชีวิต(และก็เข้าครั้งเดี่ยวนี่แหละ) ตอนผมโดนจับ(พ่อแม่ผมแจ้งเอง) ผมต้องเจอบุรุษพยาบาลทีน่าจะขัดเลือกเฉพาะคนตัวใหญ่ น่าจะ6คนประชิด กับคนรอบ

ตอนนี้กลายเป็นคนที่ไม่มีความสุขในทุกๆวันไปแล้วครับ ใช้ชีวิตไปแบบไม่มีเหตุผล คนที่สำคัญที่ทำให้เราสุข เขาก็ต้องไปใช้ชีวิตของเขาแล้ว แล้วผมก็มาเจอปัญหาครอบครัวอีกครับ ไม่ว่าผมจะทำอะไรก็ดูไม่เข้าตาเลยครั

เหนื่อย ท้อ เจอเเต่ปัญหาจนชินเเล้ว ต่อไปไม่กลัวเเล้วว่าต้องเจออะไรอีก เจอสะเยอะเลยชีวิตนี้ ทุกวันนี้ ทุกข์มากกว่าสุขอีก อยากจะยิ้ม มันยิ้มกันยังไงให้มีความสุข ให้ลืมเรื่องราวเเย่ๆที่ผ่านเข้ามา..

คือเราลองทำทุกวิธีให้รู้สึกมีความสุขแล้ว แต่ไม่รู้สึกอะไรเลย อย่างเดียวที่รู้สึกคือว่างเปล่า เวลาอยู่กับคนอื่น ก็จะแกล้งยิ้มตลอด แกล้งว่ามีความสุข แต่ข้างในเราทรมานมาก เคยลองที่จะจบชีวิตตัวเองแล้ว แต่

สวัสดีค่ะทุกคนตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ เราเป็นเด็กวัยรุ่นม.ปลายที่กำลังสงสัยว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าหรือเปล่า เวลาอยู่กับเพื่อนเราจะปกติทุกอย่างเล่น ยิ้ม มีความสุขแบบเด็กทั่วไป แต่พอได้อยู่คนเดียวเงียบๆช