ช่วยแต่งกาพย์ยานี11 แต่งต่อหน่อยค่ะ 2บท

๏ โคลง ๏ สัมผัสสาส์นเสนาะเนื้อ นัยความ ไหลหลั่งแลหลากหลาม สลักร้อย อิงแอบอิ่มเอมตาม ตัวอัก- ษรนา ทุกบททุกบาทถ้อย ถักล้อมเจรียงคำ ๏ ฉันท์ ๏ ตรองตรึกระลึกถึง ปิติซึ้งประทับใน ดวงจิตสถิตไว้ บ่มิคลายสล

กลางวันไม่เห็นแข  กลางคืนแลไร้รวี ใช่เพราะว่าไม่มี เพราะมองที่เวลาผิด กลางคืนไร้ดวงจันทร์ กลางวันไม่เห็นอาทิตย์ ใช่เพราะฟ้ามืดมิด เพราะไม่คิดเงยหน้ามอง บางครั้งในชีวิต กรรมตามติดให้ขัดข้อง ถูกต

หอบรักแท้แถมแย้มยิ้มพริ้มฝากให้ หวังได้ใช้เป็นประโยชน์ปรารถนา จะเด็ดดอกสีหมอกขาวร้อยมาลา หรือจักพากิ่งรักไปปักชำ คือน้ำใจใครคนหนึ่งคะนึงอยู่ ก็ไม่รู้จะดีร้ายหรือขันขำ ฝากกิ่งรักสักกิ่งหนึ่งพร้อมน้ำคำ