แม่ชอบพูดเปรียบเทียบเรากับคนอื่นต่อหน้าประจำ

รู้สึกมีความสัมพันที่แย่ต่อคนในครอบครัวโดยเฉพาะกับน้า รู้สึกไม่ค่อยชอบเขาสักไหร่บางทีถึงขั้นเกลียดไปเลย ที่ไม่ชอบเพราะมาจากเหตุผลหลายๆอย่างคำพูดของเขาที่กระทบจิตใจเรา ความรู้สึกแบบนี้มันมีมาตั้งแต่เรา

คือตอนแรกเราหายจากการเป็นโรคซึมเศร้าแล้ว คือเราเป็นเด็กมีปมแต่เด็ก หลายๆเรื่อง เราต้องการคนรับฟัง ตอนนี้มันเหมือนจุดอิ่มตัวของเรา คือเรารู้สึกว่าเราไม่อยากมีชีวิตบนโลกนี้แล้วอ่ะ เราต้องทำยังไงหรอ เร

สวัสดีครับๆ กระทู้เดิมๆ เเต่ช่วงนี้คิดมากเรื่องสอบหลายๆอย่างอยากหาพื้นที่คลายความคิด ขอบคุณครับ ผมขอสอบถามหน่อยครับ คือ ตอนม.4ผมได้ย้ายไปโรงเรียนนึงผมไม่มีความสุขเลยครับ อาจารย์ทุกคนนิสัยเเย่มากครับ ด

" ความเงียบจากคนที่เราแคร์นี่มันทรมานนะ " เธอปล่อยให้เราเสียใจและทุกข์อยู่กับความรู้สึก"น้อยใจ" ไม่ยอมแก้ไข ไม่ยอมเคลียร์ความรู้สึก รู้มั้ยว่ามันบั่นทอนจิตใจ มันทำให้เราหมดกำลังใจ

รู้สึกหมดPassionในการใช้ชีวิตไม่อยากทำอะไรพอทำอะไรไปแล้วก็ล่มเหลวพัง รู้สึกท้อไปหมด หมดแรงหมดหวังหมดกำลังใจ รู้สึกสิ้นหวังหันหน้าคุยกับใครก็ไม่ได้ ต้องหาทางออกด้วยตัวเองจนบางครั้งแทบไม่มี เจอหนักสุดตอ

สวัสดีค่ะ เรามีพี่สาวอายุห่างกันเกือบ 10 ปี ตอนนี้เรายังเรียนอยู่ ส่วนพี่สาวเราเรียนจบแล้ว แต่ยังไม่ทำงาน เรียกว่าไม่ทำอะไรเลยก็ได้ ก่อนหน้านี้ทุกคนพยายามหาอาชีพให้พี่สาว ขายของบ้าง สอบก.พ.บ้าง ตอนแรก

สวัสดีครับ กระทู้นี้ผมไม่ได้มีปัญหากับใครนะครับ แค่อยากเขียนความรู้สึกของตัวเองไว้เฉยๆ ช่วงนี้มันมีบางอย่างในใจที่อธิบายไม่ค่อยถูก ผมเริ่มรู้ตัวมากขึ้นว่าหลายอย่างในชีวิตมันยังไม่ถึงจุดที่ตัวเองอยากไป

หลายๆคนคงอยากมีชีวิตที่ดี ทั้งการเรียน การงาน ครอบครัว การเงิน การลงทุน และในอีกหลายๆเรื่อง ก่อนอื่นเลยเราแนะนำให้คบและคุยกับคนที่ประสบความสำเร็จก่อน ถ้าเราสามารถเข้าใกล้เค้าได้ ยิ่งถ้า อยู่ในระดับสูง