เราอยากหนีออกจากบ้าน ผิดมั้ย?

ฉันรู้สึกไม่มีความสุขเลยตั้งแต่ได้กลับมาอยู่ที่บ้านอีกครั้ง ที่บ้านมีแค่พ่อนะทุกคนหนีจากการกระทำของเขาหมดแล้ว เขาชอบเมาแล้วหาเรื่องมาด่ามาทะเลาะค่ะเป็นแบบนี้อยู่บ่อยๆ แล้วมันก็เริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆค่ะเรื่องไม่เป็นเรื่องก็เอามาทะเลาะมาด่า ฉันหนีออกมาได้ 2-3 ปีค่ะแต่ก็มีเหตุจำเป็นต้องกลับเพราะตั้งครรภ์และได้เลิกกับแฟน เขาสามารถซัพพอร์ตฉันในเรื่องเอกสารกับเงินในค่าใช้จ่ายต่างๆค่ะก่อนจะกลับเขาก็พูดดีนะคะเหมือนเข้าใจตอนนั้นฉันก็รู้สึกผิดด้วยค่ะที่ท้องและตอนนั้นไม่มีทางเลือกอื่นเลยต้องกลับ ในช่วงที่กลับไปตอนแรกอะไรๆก็เหมือนจะดีนะคะจนฉันรู้สึกว่าเขาอาจจะยอมเปลี่ยนตัวเองได้จริงๆอย่างที่เขาพูดหรือรับปาก แต่พอผ่านไปได้สักพักเขาก็กลับเมาป็นคนเดิมเลยค่ะ มาด่ามาหาเรื่องเหมือนเดิมจ้องจับผิดหาว่าฉันโกหกบ้างคือเหมือนฉันทำไรก็ผิดไปหมดเลย ฉันพยายามไม่อยากเครียดหรือไม่อยากรู้สึกแย่เพราะมันไม่ดีกับลูกในท้องละฉันก็ท้องใกล้คลอดแล้วด้วย พยายามอดทนมานานจนฉันรู้สึกว่าถ้าคลอดแล้วลูกต้องมาเจออะไรแบบนี้เหมือนฉัน ฉันคงจะรู้สึกแย่มากกว่านี้เลยคิดที่จะหนีตั้งแต่ก่อนจะคลอดรอเขาหลับแล้วเก็บของเตรียมตัวหนีออกแต่เขาดันตื่นก่อน ยืนต่อรองกันอยู่นานมากๆฉันบอกทุกอย่างที่ฉันรู้สึกที่ฉันต้องมาเจอแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยฉันไปเขาบอกออกไปแล้วจะอยู่ยังไง แต่คือฉันมีที่จะไปแล้วนะคะถึงจะลำบากบ้างแต่ดีมากกว่าที่ต้องอยู่แบบนี้ แต่เขาก็ไม่ยอมอยู่ดีค่ะจนสุดท้ายก็จบลงตรงที่ฉันบอกว่าถ้าคลอดแล้วแข็งแรงแล้วจะปล่อยมั้ย เขาเลยตอบว่าได้ยอมปล่อย แต่เขาก็ยังเหมือนเดิมเลยค่ะฉันขอไปหาน้องเขาก็เหมือนให้บอกถ้าถึงแล้วแต่สักพักก็โดนด่าเหมือนเดิม และฉันก็กลัวว่าถ้าคลอดแล้วมันจะหนีออกยากกว่าเดิมตอนนี้ทำได้แค่ทนเพื่อลูกจริงๆค่ะ ในใจฉันก็รู้สึกเหมือนตัวเองป่วยมากขึ้นเรื่อยๆเลยค่ะมันทั้งเหนื่อยทั้งเศร้าในใจไม่มีความสุขเลยค่ะ ฉันไม่อยากทนอยู่ต่อไปแล้วจริงๆแต่เลือกอะไรไม่ได้เลยค่ะในตอนนี้
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่