อยากจะขอคำแนะนำจากทุกท่านค่ะ (อาจจะยาวหน่อยนะคะ)

ฉันซื้อบ้าน และอาศัยอยู่มา 2 ปี แรกๆฉันอยู่กับแม่สองคน และทำขอตกลงกันว่า แต่คนละมีหน้าที่รับผิดชอบอะไร (พ่อแม่ฉันเลิกกันตั้งแต่ฉันยังเด็ก ฉันอาศัยอยู่กับพ่อ แม่ย่าเป็นคนเลี้ยงดู ส่วนพ่อมีนิสัยเจ้าชู้ ส่วนแม่ก็หนีพ่อไปทำงานกรุงเทพ และมีแฟนใหม่เรื่อยมา) ตอนนี้แม่ฉันมีแฟนใหม่คบกันมา 3-4 ปี แรกๆเขาก็พาแฟนใหม่มาเที่ยวบ้าน แต่ก็ไปกลับๆ ฉันก็ตกลงกับเขาว่า มาเที่ยวได้ มานอนได้นะ แต่ไม่ให้มาอยู่แบบถาวร อาจจะมานอนอาทิตย์ละ 1-2 ครั้ง เพราะฉันขอให้แม่ ให้เกียรติพ่อฉัน เพราะบ้านหลังนี้ ถือเป็นน้ำพักน้ำแรงของฉัน ก็เหมือนจะลงตัว แต่ซักพักเริ่มเอามานอนบ้านทุกวัน แฟนแม่ก็กินเหล้าหนักทุกวัน เขากินตลอดทั้งวัน เป็นผู้ชายที่พึ่งพาไม่ได้ แม่เราทำให้ทุกอย่าง แต่ดีที่ยังขยันหาเงินมาให้แม่เราวันละ 400 เขาเคยกินเหล้ารถล้ม เขา รพ. เราเป็นคนออกค่ารักษาให้ แต่แม่ก็เอาเงินมาคืนเราแทนเขา ฉันก็พยายามปลงและพยายามเข้าใจแม่ จนแม่เอาเขามาอยู่บ้านด้วย และต่อมาซักระยะ ฉันก็ชวนแฟนของฉันมาอยู่บ้านด้วย (เราเป็นคู่ทอมดี้) ทุกอย่างเหมือนจะลงตัวอีกครั้ง และมีวันหนึ่งฉันเตือนแม่ว่า "อย่ากินเหล้าเยอะ ตัวเองแก่ลงทุกวันนะแม่ หนูอยากอยู่กับแม่ไปนานๆ" แต่ฉันเป็นคนพูดไม่ค่อยหวาน ละบวกกับแม่น่าจะเมา และหงุดหงิดกับแฟนของเขา (เขาทั้งสองทะเลาะกันบ่อยมาก ด้วยความที่ฝั่ง ผช. ชอบเมาขับรถกลับบ้าน แบบเมาๆทุกวัน และแม่คงรู้ว่าฉันไม่ชอบ) เราเลยบ่นๆแม่ไป แต่แม่กลับมีความคิดที่ย้อนแย้ง เถียงกลับทุกคำ ว่าเราไม่รัก ว่าเราไม่เข้าใจ และบอกว่าแฟนของฉันแอบเล่นกับแฟนของตัวเอง ซึ้งแฟนฉันไม่เคยยุ่งเกี่ยวอะไรเลย และตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกครั้งที่แม่กับแฟนของแม่ ทะเลาะกันจะเอามาลงที่ฉันตลอด แต่ฉันก็พยายามไม่มีปากมีเสียง เพราะไม่อยากทะเลาะ จนล่าสุดทะเลาะกันครั้งนี้ แฟนฉันไม่ทน เลยมีปากเสียงนิดหน่อย คือแฟนฉันทำงานเซเว่น แล้วมันมีสั่งของออนไลน์ ละทีนี้ แฟนฉันสั่งของให้แม่แล้ว ของมาช้า เราทั้งสองแจ้งแม่ตลอด ว่าเพราะอะไร เหมือนแม่จะเข้าใจแต่ไม่ และได้ด่าท่อด้วยความโมโห และบวกกับกินเหล้าแล้ว เราเลยบอกว่า ต้องการใช้อะไร เดียวไปซื้อมาให้ก่อน แต่แม่ก็ไม่ยอมฟัง และพูดด้วยวาจาใส่อารมณ์ แฟนฉันจึงพูดออกไปว่า หนูแจ้งแม่แล้วว่าของจะมาช้า เพราะขนส่งมีปัญหานิดหน่อย และได้ยอมรับผิด ที่นำของมาให้ช้า แต่แม่ก็ไม่หยุดบน จนเกิดการงอนกันเพียงปัญหาเล็กๆน้อยๆ ส่วนฉันเป็นคนกลาง ลำบากใจมากๆ ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ฉันคิดผิดหรือไม่ที่สร้างบ้านละนำแม่มาอยู่ด้วย เพราะตอนนั้นฉันคิดแค่เพีบงสงสารแม่ แม่ไม่เหลือใครเพียงแค่นั้น ตอนนี้ฉันเริ่มตระหนักว่า ฉันอยากจะขายบ้าน และออกมาสร้างครอบครัวเอง แต่ก็ไม่รู้จะต้องทำยังไง ไม่รู้จะต้องแก้ปัญหายังไง (กรณีนี้ฉันเคยพูดคุย และนำมานั่งเคลียใจกันหลายต่อหลายครั้งแล้ว ขอข้ามการแก้ปัญหาโดยการนำมาพูดคุยเลยนะคะ เพราะคุยหลายรอบแล้ว ไม่เคยจะได้ผล) (แม่ขายที่ดินที่บ้านเกิด ได้ 250,000 แม่ให้ฉันยืม 200,000 เน้นว่าให้ยืมนะคะ แกไม่ให้เรา แกบอกให้ยืมและต้องคืนเท่านั้น) อยากจะขอคำแนะนำจากทุกท่านค่ะ
1.สำหรับทุกท่านจะแก้ปัญหายังไงคะ
2.ถ้าขายบ้าน เราจะขายให้กับใคร หรือทำยังไงได้บ้างคะ
**ขอคำแนะนำแบบไม่ Toxic ขอแบบเหตุผลและคำพูดที่ฮีลใจหน่อยนะคะ พักหลังๆฉันรู้สึกเครียดจนแพนิค นอนไม่หลับเลยค่ะ** เรื่องราวมันยาวกว่านี้มาก แต่ขอแค่นี้ละกันค่ะ