โดนเพื่อนแกล้งบนรถรับส่งจนไม่อยากไปโรงเรียน

เรานั่งรถรับส่งรร. เป็นสองแถว ตอนแรกเรานั่งข้างหน้าแต่เราขึ้นคนสุดท้าย ที่มันเต็มต้องนั่งเบาะตรงกลางที่ใส่ของ ทนมาอย่างงั้น2ปีเราเริ่มโต มันค่อนข้างเจ็บเลยย้ายไปข้างหลัง แต่มันดันแย่กว่าเดิม ที่นั่งสบายก็จริงแต่เราโดนแกล้งแถมต้องเบียดกันอีก จากคนข้างหน้าที่ไม่ชอบเราอยู่แล้วมาพูดต่อๆกันจนทำให้คนข้างหลังเกลียดเราไปด้วย โดนทุกวันทนมา1เทอมเราทนไม่ได้กลับมาร้องทุกวัน คำต่างๆนาๆทั้งอีจน เหม็นสาบ หัวเราะใส่หน้า เราไม่อยากโต้กลับเพราะไม่อยากมีปัญหาในโรงเรียน ทั้งซุบซิบกันพูดถึงเรา โคตรจะโดดเดี่ยวเลยโดนแกล้งไม่ให้ลงรถ เราก็ไม่รู้จะทำไง บ้านห่างกับรร.30กว่านาทีได้เราเครียด ร้องทุกวันจริงๆ พยายามไม่สนใจแล้ว ก็ไม่ได้ผลเขาทำทุกวิถีทาง บอกคนขับแล้วก็ไม่ได้ผลอีกให้พ่อไปรับทุกเย็นแกก็เหนื่อยเพราะมันไกล เราเครียดจนไม่อยากเรียนต่อ อยากตายๆไป เพื่อนก็ไม่มีแล้วยังเจอแบบนี้ พ่อก็ไม่สามารถพูดอะไรได้ทำให้เรายิ่งเครียดจนอยากหายไปเลย ขับรถไปเองก็อันตราย ถนนใหญ่รถบรรทุกเยอะ พ่อไม่ให้ไป รร.ใกล้ๆก็ไม่มี เหมือนหมดหนทางเลยจริงๆ