สืบเนื่องจาก กระทู้ “ฟุ้งเฟ้อ กับ พอเพียง”

บางคำก็สะกิด
ให้ไปคิดติดข้องใจ
เพียงคำทำแกว่งไกว
จิตหวั่นไหวใจมันโดน

ถูกใจดีใจชอบ
ขัดใจตอบไฟลุกโชน
โต้ตอบกันโลดโผน
โทสะโจนเข้าโรมรัน

เพียงเพื่ออยากชนะ
ด้วยโมหะสะใจพลัน
ชนะก็แค่นั้น
แพ้เช่นกัน แค่นั้นเอง