ขอเหตุผลในการลาออกจากงานให้ถนอมน้ำใจหน่อยค่ะ

การปฏิสัมพันธ์ซึ่งหน้า เรายังคงมีความเกรงใจและต่างถนอมน้ำใจซึ่งกันและกัน การปฏิสัมพันธ์ทางโทรศัพท์ กับบุคคลที่เราไม่เห็นหน้า เช่น พนักงานคอลเซ็นเตอร์ ความเกรงใจหรือการถนอมน้ำใจก็ลดลงตามลำดับ แต่การปฏ

ทุกๆครั้งที่เขาอยู่กับเพื่อนที่เขาพูดเสมอว่า เป็นเพื่อนรักตั้งแต่สมัยเด็ก (อันนี้เราเข้าใจนะ) แต่ ! ณ ตอนนี้เขาจะเหมือนคอยถนุถนอมมาก เขาเคยพาเราไปคอนโดของคนนี้แต่ตอนห้ามเรานู้นนี่นั้น ห้ามวางของเลอะ เ

วันนึงร้อยกว่าอัน. จะออกจากกลุ่มก็เกรงใจท่าน. ผมควรทำอย่างไรดีที่ทำให้ถนอมน้ำใจท่าน ครับ ครั้นขะไม่อ่านก็กลัวเขาส่งข้อความสอบถามเรื่องราวไรเรางี้ จะกลายเป็นพวกอ่านแล้วไม่ตอบอีก

ก๊อกๆๆ วันนี้มาแชร์เรื่องราวในมหาลัยอีกแล้วค่ะเรื่องมันมีอยู่ว่าเราเนี่ยเป็นนักศึกษาอยู่ ม.ดังย่านชานเมืองที่ต่างจังหวัดค่ะซึ่งทำเลแถวๆนั้นจะไม่มีรถสาธารณะขนส่งเลย นักศึกษาที่นั่นส่วนมากจะเอารถส่วนตัว

จจ อยากลาออกจากเงินเดือน 24,000 ไปทำงานเงินเดือน 15,000 เหตุผล คนในที่ทำงานท็อคซิคเกินกว่าจะรับได้ ขนาดที่เราต้องกินยานอนหลับและยาซึมเศร้า ทั้งที่ไม่เคยกินมาก่อ

เช่น มีรหัสผ่านสำหรับอุปกรณ์บางอย่างแค่คนเดียว มีกุญแจบางห้องแค่คนเดียว หรืออะไรก็ตาม ไม่มีการแชร์อะไรทั้งนั้น โดยเฉพาะเรื่องความเป็นส่วนตัว ที่หลายๆคนชอบพูดว่าเคารพความเป็นส่วนตัวซึงกันและกัน แต่พอถ

ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ พอดีเป็นญาติกัน จะปฏิเสธอย่างไรให้ดูsoftที่สุด ถนอมน้ำใจกันมากที่สุด

เราทะเลาะกับแฟน ทุกๆครั้งเขาจะด้อยค่าเราเสมอ และทุกๆครั้งเราจะขอโทษเขา เพราะเราเองยอมรับผิดที่ชวนทะเลาะเรื่องที่เขาทำงานไม่มีเวลาให้ ความรู้สึกผู้หญิงที่อยากให้แฟนใส่ใจเรื่องเล็กๆน้อยๆมันดูงี่เง่ามากใ