มีใครเคยอยากมีลูก แล้วเปลี่ยนใจไม่อยากมีกลางคันไหมครับ

มีใครที่เคยแบบ อยากมีลูกมากๆ และพยายามให้เกิดการตั้งครรภ์แล้ว แต่พอผ่านไปหลายเดือน หรือหลักปี ยังไม่สำเร็จ ลูกไม่มาสักที แต่แล้วจู่ๆก็เปลี่ยนใจขึ้นมาว่า เอ้อ หรือไม่มีลูกดีนะ อืมไม่มีลูกแล้วดีกว่า (โดยที่อายุฝ่ายหญิงยังไม่ได้เยอะเท่าไหร่ หรือเป็นปัจจัยที่น่ากังวล)
หากมีคนที่เป็นแบบนี้ อยากทราบว่าอะไรทำให้เปลี่ยนใจได้ขนาดนั้นครับ เพราะมันเหมือนคนละขั้วเลยนะ จากอยากมีเป็นไม่อยากมีเนี่ย (หรือว่าจริงๆแล้วอาจจะไม่ได้อยากมีมากเท่าไหร่ตั้งแต่แรกหรือเปล่า?)
แล้วอย่างงี้พอเวลาผ่านไป ก็ต้องมีคิดแบบนี้แน่นอนสิว่า โชคดีจริงๆที่ตอนนั้นไม่สำเร็จ ไม่ได้ท้อง อะไรประมาณนี้หรือเปล่าครับ
หรือว่าจริงๆแล้ว ก็ยังมีแอบเสียดายอยู่ครับ

ขอบคุณครับ