ผมเป็นเด็กอ่อนแอ่ ใช้ชีวิตไม่เป็นเอาตัวรอดไม่ได้ทำไรไม่เป็นถูกเลี้ยงมาเเบบสบายมีข้าวมีเงินมีทุกอย่างถ้าต้องการครอบครัวไม่ได้รวยฐานะกลางๆตั่งเดฌกๆเเล้วที่จำความได้พ่อเเม่เเยกทางเรื่องนี้เข้าใจไม่คาใจอะไรเเเล้วโตบมาอย่างเดี่ยวเเเบบมีพบมีจากตั่งเเต่ประถมอีกอย่างไม่มีใครสอนนิสิยผมตั่งเเต่ประถมเเเล้วเเล้วก็เริ่มเรียนมัฐยมต้นรวบเลยตลอด4นั่นผมได้ประสปการณ์ทั่งดีเเละเเย่ที่ดีๆผมย้ายมาอยู่ในเมืองกับเเเม่ในตอนนั่นกลับมาทำร้ายภายหลังสุดท้ายก็เรียนไม่จบออกมาช่วงม.4ยางม.5ย้อนไปสักม.2คนที่บ้านไม่คุยกับผมมีเเค่ย่าต่างคนต่างชีวิตตัวเองสาเหตูที่ออกมาเพราะติด0ติดเต็มระบบไม่ไหวบวกกับสุขภาพจิตที่เเย่เพื่อนเปลี่ยนไปบ้างโดยบูลี่เล็กน้อยจากนั่นก็จิตลงขั่นสุดออกมากลับมาอยู่ที่ผมเติบโตมากับย่าผมไม่มีเพื่อนที่บ้านเลยกักตัวอยู่คนเดียว1ปีไม่คุยกับใครเปลี่ยนเป็นคนละคนเงียบลงวันๆกินๆนอนๆเสียไปปี2ปีกลับไปเรียนที่รร.ใหม่กับสุขภาพจิตที่เเย่เข้าไปไม่กี่วันก็โดนมันไส้เเเล้วเข้าใจมั้ยเเบบคน ไม่มีเพื่อนไม่มีความเเสดงออกเป็นตัวเองเเถมขี้เก็กหน้ากุตอนนั่น
จริง5555คือช่วงนั่นโควิคระบาดหนักเรียนออนไลน์1ปีเป็นช่วงที่เก็บตัวอยู่คนเดียวเเน่นอนไม่เรียนติด0 ร มผ ทุกอย่างไม่ทำความรู้จักกับใครเพื่อนไม่มีเเต่มีความเข้าหานะเเต่ไม่เปฺดใจเข้ามากูดึนออกลุกเดียวทำตัวเป็นหมาป่าเดี่ยวดาย เรียนได้ไม่ถึงเทอมต้องเด้งออกอีกเเล้วไปต่อสายอาชีพปวช.1สาระสนเทคคอมพิวเตอร์เข้าไปช่วงกลางเทมอเข้าทำตัวเด่นวางมาดทำทรงเท่มันดูตลกช่วงเวลานั่นผมได้ประสปการณ์ ลอย เดินมึน ตาเเดงน็อตคาห้องน้ำ ผมได้รู้จักรุ่นน้องช.1เรียนเพาระเลี้ยง เเล้วทำตัวมีปัญหาในรร.มันมีคน.เอากัญชามารร.ยาบ้าการอาชีพนี้ก็ปล่อยสุดๆห้องน้ำ บนต้นเถาวัลของเเผนก ห่อพักคนรู้จัก บ้านคนรู้จัก คาบเรียนขึ้นไปก็นอนไม่ก็หลอนดีด เพื่อนในห้องก็เกลียดเพราะพวกมันไม่เหมือนกันกับผมเค้าคิดได้ทำถูกเรียนๆ มันก็สนุกเเบบไม่มีหัวคิดอ่ะเเต่ผมไม่รู้ตัวเลยที่เพื่อนคนรู้จักพวกนั่นก้ไม่มีใครหวังดีกันผลประโยชน์เอาหน้าชิงดีชิงเด่นเเน่ผมตามไม่ทันคนผมคนหัวอ่อนหลังจากนั่นต่างคนต่างอยูาผมไปรร.มีน้องข้างบ้านที่ไปกับผมทุกวันเรียนกันอยู่2คนเพื่อนในห้องไม่เอา อาจาร์ก็ไม่เอาไม่คุยด้วยเวลาเรียนอาจาร์ไม่สนใจเพื่อนไม่เเคร์นั่ง2คนเหมือนอากาศใครมันจะเรียนได้เข้าใจมั้ย ผมทนได้ละดับหนึ่งก็ไม่ไปรร.อีกเลยตอนนี้ก็2เดือนเเล้วเเต่ไม่ได้ออกนะช่วงปิดเทมอเเรก15วันติด0 มผ มข กจ. เต็มระบบ ตอนนี้ผมก็อยู่บ้านเเบบไม่หวังไม่ใครยัง ย่าคนที่บ้าน เพื่อนก็ไม่ สังคมก็ไม่ จริงที่สุดผมทำทุกอย่างพัง คือตอนนี้ไม่รู้จะเอาไงกับชีวิตต่อดี
ปัญหาชีวิตเด็ก19คนหนึ่งที่คิดไม่ได้