คุณอยากฟังเรื่องธรรมดาของผู้หญิงธรรมดาคนนึงไหมคะ

สวัสดีค่ะ
วันนี้อยากมาเล่าประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาเรียกได้ว่าทรหด ครบทุกรสชาติเลยที่เดียวตอนแรกลังเลว่าจะเล่าดีไหม กลัวคนมาอ่านเจอแล้วรู้ว่าเราเป็นใคร แต่พอคิดอีกที อยากแชร์ และอยากฟังความคิดเห็นจากคนที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ค่ะ ว่าคิดเห็นอย่างไร จขก. เปิดรับฟังทุกความคิดเห็นนะคะ ไม่ว่าจะเป็นความคิดเห็นที่เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยก็ตาม เรื่องราวมันอาจจะยาวหน่อยนะคะ เอาละ เริ่มเลยนะคะ
 
จขก.อายุ 36 ปีนี้ก็จะ 37 แล้ว หย่า มีลูกชาย  1 คน ที่สุดแสนจะน่ารัก เดิม จขก.รับราชการในองค์กรของรัฐที่ต้องทำงานร่วมกับเยาวชนคนรุ่นใหม่ รับราชการได้ 10 ปีบริบูรณ์ และ ลาออกเมื่อเดือนที่มาเพราะป่วย อาการป่วยนี้ได้มาอย่างไร จขก. จะเล่าให้ฟังค่ะ
 
จขก.เรียนจบมหาวิทยาราชภัฎแห่งหนึ่งในกรุงเทพ แถวหลักสี่ เดิม จขก.เรียนที่ ราชภัฎ แห่งหนึ่งใกล้ๆกับพระบรมมหาราชวัง แต่เรียนได้ 1 ปี ก็ย้าย เพราะตอนนั้น ไม่น่าจะเรียนต่อสาขานั้นได้ หากจบมาแล้วทำงาน จขก. คงจะบ้าตายซะก่อน เลยย้ายมาที่ใหม่ สาขาใหม่ เรียนสาขาวิชา ภาษาอังกฤษ จากคนปกติเรียน 5 ปี จขก.เรียน 6 ปี รวมกับที่เดิมด้วย จริงๆแล้ว เรื่องราวผจญภัยของ จขก. มันเริ่มจากตอนที่ จขก. อายุ 18 ปี ปีสุดท้ายของการเรียนม.ปลาย วันที่เปลี่ยนชีวิตธรรมดาของ จขก.ไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ คือ จขก. ตกหลุมรักคน คนนึงค่ะ คนนั้นกลายมาเป็นอดีตสามีของ จขก.ที่ใช้เวลา ร่วมทุกข์ ร่วมสุข และหนี้กรรม มาด้วยกันทั้งหมด 17 ปี เกือบ 18 ปี การที่ จขก. คบ กับคนนั้นจนถึงแต่งงานด้วยกัน จขก.ไม่ได้ใช้ชีวิตแบบที่วัยรุ่นหนุ่มสาวสมัยนี้ใช้กันเลยค่ะ ไม่เคยเข้าบาร์ กินเหล้า เมายา หรือ แรดเลย เป็นผู้หญิงที่เรียบร้อย และเป็นแฟนที่ดี จขก. ติดแฟนมากค่ะ เราทั้ง 2 คน ติดกันและกันตลอดเวลา แม้แต่เวลาที่ จขก.ไปเรียน ก็ยังไม่วายที่เรา 2 คนจะติดต่อกันตลอดหรือแม้แต่เค้าตาม จขก.ไปที่มหาวิทยาลัยด้วย

หลายๆครั้งจขก. หนีเรียนเพื่อที่จะได้อยู่กับเค้า ไม่ได้ทำกิจกรรมกับเพื่อนๆมากนัก รวมทั้งกิจกรรมของมหาวิทยาลัยด้วย มองย้อนกลับไป จขก.รู้สึกเสียดายเวลาเหล่านั้นมาก อยากสนุก อยากทำให้เต็มที่ด้วยวัยที่เอื้ออำนวย ไม่ต้องมารับผิดชอบชีวิตของตัวเองมากมายเหมือนตอนนี้ แต่คิดอีกที่ ก็ไม่สามารถที่จะย้อนเวลากกลับไปได้อีกแล้ว ได้แต่คิดว่า รู้งี้ แต่ จขก.ก็ได้แต่คิดค่ะ ตอนนี้มันทำอะไรไม่ได้อีกแล้ว จขก.ใช่ชิวิตในรั้วมหาวิทยาแบบนั้นจนกระทั้งวันนึงที่ จขก.ต้องแต่งงาน ก่อนที่จะเรียนจบ ทำไมนะเหรอค่ะ มาค่ะ มันเริ่มจาก อดีตสามีของ จขก. ตอนที่เราเรื่มคบกัน เค้าเด็กกว่า จขก. ค่ะ เค้าอายุ 15 มาจากครอบครัวคนจีน เป็นลูกชายคนโต มีน้องชาย 1 คน พอเค้าเรียบนจบ มัธยมปลาย เค้าและทางบ้านตัดสินใจที่จะไม่เรียนต่อ เค้าเข้าทำงานในโรงเรียนแห่งนึง แถวๆตลาดบางพูน เค้าก็ขยันค่ะ เข้าทำงานเข้ากะ กลางคืน

ตอนนั้น จขก.เรียนอยู่ค่ะ ใกล้จบละ กำลังจะออกฝึกประสบการณ์ รื่องมันเกิดตอนต้นปี เค้าโดนให้ออกจากงาน ด้วยเหตุผลอะไรตอนนี้ จขก.จำไม่ได้ค่ะ แต่เรื่องนั้นส่งผลกระทบต่อเค้ามาก เค้าหันมาสูบยาบ้า ด้วยความที่ จขก. ยังเด็ก และคิดเข้าข้างตัวเองว่าสเดี๋ยวทุกอย่างมันคงจะดีขึ้นแต่มันก็ไม่เป็นแบบั้นค่ะ ตอนที่เค้าทำงานที่ โรงงานนั้น เค้าร่วมหุ้นกับเพื่อนเปิดตะพนันบอล และเค้าเสียอย่างหนัก เงินไม่พอที่จะจ่ายค่าบอลให้กับลูกค้า สิ่งที่เค้าทำคือเค้าขโมยทองของที่บ้านไปขายเพื่อเอาเงินไปใช้หนี้ค่ะ ที่บ้านเค้าไม่มีใครรู้ร่วมถึง จขก.ด้วย แต่เริ่มมีคนซุบซิบเรื่องที่เค้าสูบยาบ้าทำให้ที่บ้านเค้าเริ่มที่จะจับสังเกตุเค้าค่ะ และเรื่องราวก็ดำนเนินไปจยกระทั้งที่บ้านเค้าตัดสินใจให้เค้าบวชค่ะ วันนั้นที่บ้านเค้าจับได้ ว่าเค้าขโมยทองและสูบยาบ้า เรื่องภายในบ้านของเค้า จขก.ไม่ทราบรายละเอียดมากนัก แต่เรื่องนี้ส่งผลให้เค้าหนีออกจากบ้าน จขก.ก็ไปกลับเค้าด้วย แล้วก็ตัดสินใจที่จะมาอยู่ด้วยกันที่บ้านพี่สาว และเรื่องนี้เองที่ทำให้ จขก. ต้องแต่งงาน เดี๋ยวมาต่อนะคะ พิมพ์ใน word ไว้ค่ะ ขอเรียบเรียงความทรงจำหน่อยนะคะ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่