มีใครเป็นเหมือนกันบ้างคะ มีค่าแค่ที่ระบาย

คือเรามีเพื่อนคนนึงชอบทักมาระบายนู้นนี่ให้ฟัง และหลายๆคนที่เราตัดความสัมพันธ์ก็ชอบมาระบายความทุกข์ให้ฟัง และตัดพ้อว่าไม่อยากอยู่บ้างละ มีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไรบ้าง ปัญหาเดิมๆซ้ำๆ ไม่รู้ว่าทำไมให้คำแนะนำไปก็ไม่แก้ รู้สึกว่ามีค่าแค่ระบายเท่านั้น ตอนมีความสุขไม่เคยที่จะมาเล่ามาคุยกัน ทุกข์ทีไรมาหาทุกที อ่อนเพลียกับคนแบบนี้ มีวิธีจัดการไหมคะ เอาจริงๆทุกคนอาจมองว่าเราเห็นแก่ตัว แต่ถ้าเจอบ่อยๆสุขภาพจิตเราจะแย่มากๆเลย เราเคยปฏิเสธไปเพราะช่วงนั้นดิ่งๆ เขาไม่เคยจะแยแสแถมเปิดไพ่ไม้ตายว่าจะจบชีวิตตัวเอง จนวันนี้เราวีนไป เฮ้อ

ปล.เพื่อนที่เข้ามาส่วนใหญ่เป็นแบบนี้ทุกที🥲