หนึ่งบทสนทนา #1

อยากรู้...แต่ไม่อยากถาม นัยยะความเธอแอบซ่อนไว้ ว่าครึ่งหนึ่งของหัวใจ เธอเก็บเอาไว้ให้ใครกัน ฉันแสร้งแกล้งทำหัวใจหล่น ท่ามกลางผู้คนแปรเปลี่ยนผัน เพียรเฝ้าค้นหาทุกคืนวัน หวังให้ใครคนนั้นมีเมตตา หากเธอเผ

อันดอกท้อถิ่นเอกานี้หาไหน?อิฏฐารมณ์พรหมดลแต่หนไหน?กันโกงกางเกลือกเลนแต่เพียงสวนกรรแสสรวลซวนทรวงสะเทินไหว ต้นท้อเธอที่ห่างไกลกลับบานงามกลีบผกาผ่านกี่ฟ้าหากคงงามกลับตระกองแต่กองเลนด้วยกลใดหรือหาที่แห่งท

@ จริงแท้ แน่เนา เศร้านัก ตาย!พราก สิ่งรัก สุดจะหัก ห้ามจิต!ไห้ @ แท้จริง ยิ่งเศร้า สลดไฉน ตายกาย หาใช่ เทียบได้ ใจตาย มลายธรรม กาพย์ฉบัง ๑๖

« เสียงที่ลอยมากับสายลม » - ได้ยินเสียงคนขับร้อง เอือนพ้องไปในลำธารสายนี้ - ขับกล่อมอย่างปราณี ดังนที ที่กำลังไหลริน - กลิ่นวาโยโชยพัด ผ่านแก้