ติดพี่

คือเรื่องมีอยู่ว่า มีรุ่นพี่คนนึงเค้าทักเฟสมาตอนนั้นน่าจะอยู่ม.2 พี่เค้าก็อยู่ม.2(อย่าพึ่งงงพี่เค้าบอกว่าเค้าหยุดเรียนไปเลยต้องมาเรียนใหม่) ก็ทักคุยกันไปคุยจนเราคิดว่าเราน่าจะชอบเค้า แต่ตอนนั้นด้วยควา

เราคบกับแฟนมาได้ 1ปี ได้แล้ว เราอยู่ม.6 แฟนเราก็อยู่ม.6 ต่างคนต่างก็ต้องไปเรียนมหาลัย คนละทิศ คนละทาง เราเลยกลัวความห่างไกล เพราะต่างคนต่างก็ไปเจอสังคมใหม่ๆ คนหน้าใหม่ๆ บางคนก็บอกว่าพอขึ้นมหาลัยก็เลิก

ไม่ได้ทะเลาะอะไรกัน ตั้งแต่ต้นปีคุยกันน้อยลง เหมือนเราตามเขาอยู่ฝ่ายเดียว ไม่ใส่ใจกันเหมือนแรกๆ ยิ่งตามยิ่งห่าง บางวันถ้าเราไม่ทักก่อนเขาก็ไม่ทักมา เหนื่อยที่ต้องตาม เขาก็พูดแค่ขอโทษ มีแต่เราที่เหมือน

ก่อนหน้านี้เราเป็นคนร่าเริงสนุกสนานมาก แต่พอตั้งแต่ขึ้นมหาลัยเหมือนกับว่ามันตรงข้ามกันเลยคือเราค่อนข้างเหงา ก่อนหน้านั้นตอนสมัยม.ปลายเรามีกลุ่มเพื่อนที่สนิทกันมากๆซึ่งถือว่าสนิทที่สุดมากกว่าเพื่อนมหาล

บุคลิกที่เปลี่ยนไปของผม จากเด็กที่ร่าเริง มีความฝัน เฮฮา ตลก บ้าบอ พูดเยอะ เส้นตื้น จนเพื่อนสมัยเรียนบางกลุ่มเกลียด ถึงขั้นจ้องจะดักทำร้ายร่างกาย แต่บุคลิกแบบนี้เพื่อนที่จริงใจ เขารับได้ แต่เมื่อตอนนี

ตอนนี้เราอยู่ม.ปลาย ส่วนเพื่อนกลุ่มนี้ไม่ใช่กลุ่มแรกที่เราเดินด้วยตั้งแต่ขึ้น ม.4 เรามาเดินกับกลุ่มนี้เพราะเรามีปัญหากับกลุ่มแรกที่อยู่ห้องเดียวกันตอนม.ต้น คือ พวกเราทะเลาะกัน แล้วเราโมโหมาก เลยบอกเขา

สวัสดีค่ะตอนนี้เราอยู่ม.5 แล้ว ตอนม.4 เราไม่ถูกกับคนๆนึงค่ะ มีแซะมีไรเราตลอดแต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเพื่อนของนางแต่เราก็ไม่สนใจมันเท่าไหร่​​ เพราะเรามีเพื่อนตั้ง 6 คนจนม.5 เหลืออยู่ 5 คนอีกคนนึงลาออกไป​เปิดเ

เราเป็นคนที่มีเพื่อนพอสมควร มีแฟนที่ก็น่ารักดี แต่บางวันมันเหมือนรู้สึก “เหงาเฉยๆ” ทั้งที่มีคนอยู่รอบตัว เวลานั่งกินข้าวกับเพื่อนก็หัวเราะปกติ แต่พอกลับมาบ้านคือเหมือนความรู้สึกมันดิ่งลงแบ

สวัสดีค่ะ อันมีเรื่องมาเล่าและอยากจะสอบถามความคิดเห็นหน่อย คือตอนนี้ฉันอยู่ปี2กำลังขึ้นจะขึ้นปี3แล้ว ฉันอายุ21ปี ส่วนแฟนฉันเรียนอยู่ม.5 อายุ17ปี เราสองคนคบกันตั้งฉันอยู่ม.6ส่วนแฟนอยู่ม.3 ตอนฉันอยู่โรง