เพื่อนร่วมงานแย่ ๆ กับเราที่จิตใจอ่อนแอ ลาออกหรืออดทน? ควรปล่อยวางจริง ๆ หรอ?

เราเจอกับทหารคนนึงในแอพหาคู่ คุยไปคุยมาก็นัดเจอกัน เราทั้งคู่โอเคกันมากค่ะ เราคุยกันในไลน์ มีเฟสมีไอจีกันและกัน คุยได้เดือนกว่าๆเขาก็ขอเราคบค่ะ แต่ไม่ค่อยได้คุยกันค่ะ เพราะเขาฝึกด้วยอะไรด้วย เราอดทนรอ

นางเอกของเรา(กวิน) เจอชายชาวญี่ปุ่นกลัดมันกลุ่มใหญ่ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาระบายความอัดอั้นในอารมณ์ แต่เธอก็ยังทนรับไหวทุกกระบวนท่า และหวังว่าจะปราณีกันบ้าง กวินสู้ๆ

ตามภาพหัวเลยค่ะ วันนี้นอยด์ไปเลย เริ่มงานที่ใหม่ได้ 3 สัปดาห์ ติดสงกรานต์วันหยุดยาวอีก ไม่เคยโดนหัวหน้างาน ด่าแรงขนาดนี้ ในระยะเวลาเท่านี้ เราควรเป็นงานถึงขั้นไหนหรอคะ ส่วนตัวเรารีวิวตัวเอง ทำงานร

ส่วนตัวเราพึ่งเรียนจบมาค่ะเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมานี่เองระหว่างรอสอบราชการ เราตั้งใจจะหางานทำเก็บเงินไปเรื่อยๆก่อนถ้าสอบผ่านค่อยลาออกแล้วคิดชีวิตต่อ สรุปเราได้งานที่ร้านขายทองร้านนึง ไปเริ่มทำแรกๆ ก็

สวัสดีค่ะตามกระทู้ที่เราตั้งเลยค่ะ เราอยู่ม.6เเล้วเเต่เราเครียดมากเลยค่ะเเต่ละวิชาที่เรียนมันมีจับกลุ่มบ่อยมากเลยเเล้วเราโดนเพื่อนในห้องไม่ชอบเราอยู่กลุ่มไหนไม่ได้เลยอ่ะค่ะ เเต่จริงๆเรามีเพื่อนในกลุ่ม

ที่ตั้งหัวข้อนี้มาเชื่อว่าหลาย ๆ คน คงไม่ชอบเหมือนกันไม่ว่าจะเป็นเหตุผลไหนก็ตาม เหตุผลที่เราไม่ชอบเลย คือเราเป็นคนกดดันตัวเอง อยากทำมันให้ดีที่สุด อยากให้ผลออกมาตามที่หวัง มันเลยกลายเป็นการไปคาดหวัง

มีใครเป็นเหมือนเราบ้างมั้ยคะขอบอกก่อนว่าเราเป็นคนสมาธิสั้นแบบว่าในห้องเวลาเรียนเพื่อนเข้าใจเนื้อหาที่ครูเขาสอนตลอดสอนอะไรก็ตอบได้หมดแต่ตัดภาพมาที่เรางงแล้วงงอีกว่ามันมายังไง ทำยังไง แล้วพอเราจะจดเนื้อ

ผมมีเรื่องอยากมาระบายครับคือครอบครัวผมมีอยู่4คนตา ยาย ลุง และผม(หลาน)คือปัญหาที่มีตอนนี้คือลุงผมแกติดยามานานมากทุกวันนี้คือไม่ทำอะไรเลยเกาะพ่อแม่กินอย่างเดียวมีแต่กินและนอนคือหลายครั้งแล้วที่พ่อแม่ญาต

​ขอบอกตรงนี้ก่อนนะครับ ผมไม่ใช่เกย์ ไม่ใช่พวกรักร่วมเพศ ผมแค่รู้สึกว่าไม่ชอบผู้หญิงเพราะผู้หญิงแต่ละคนที่ผมเจอและเห็นมานั้นทั้งเอาแต่ใจ หลายใจ หยิ่ง เห็นแก่ตัว เห็นแก่เงิน มั่วไปทั่ว เห็นผู้ชายเป็นเพี