ที่ตั้งหัวข้อนี้มาเชื่อว่าหลาย ๆ คน คงไม่ชอบเหมือนกันไม่ว่าจะเป็นเหตุผลไหนก็ตาม
เหตุผลที่เราไม่ชอบเลย คือเราเป็นคนกดดันตัวเอง อยากทำมันให้ดีที่สุด อยากให้ผลออกมาตามที่หวัง มันเลยกลายเป็นการไปคาดหวังคนอื่น จนเพื่อนอาจจะคิดว่าเราเร่งงานหรือเราไม่พอใจ เราโดนคนในกลุ่มไม่พอใจที่เราเร่งงาน ได้วันนี้จะเอาพรุ่งนี้ หลาย ๆ คนอาจจะคิดว่ามันก็ถูกแล้วนี่ ใครจะไปทำทัน ซึ่งเพื่อนในกลุ่มเราก็บอกว่าทำไม่ทันหรอก มันต้องใช้เวลา เราขอยอมรับว่าเราผิดจริงที่ไปเร่งคนอื่น เพราะคนอื่นก็ไม่ได้ว่าง 24 ชม. เราก็ได้ทำการขอโทษแล้วด้วย เพราะช่วงนี้งานมหาลัยไฟนอลเยอะมาก ๆ เราเข้าใจที่ทุกคนต่างกดดัน เเต่เรารู้สึกไม่ดีเพราะเพื่อนตอบกลับมาเหมือนประชดประชัน
เเต่อยากให้ฟังเราก่อน เราเป็นคนเดียวในกลุ่มที่นั่งจดเรียนตามอาจารย์ทุกคาบ เพราะอาจารย์เน้นว่าต้องตั้งใจเพราะมีผลกับงานที่เราทำ เราเลยตั้งใจทำ ตั้งใจจดทุกอย่างตามที่อาจารย์สอน กลับมาเรายังกลับมาทบทวนและส่งต่อให้เพื่อน ๆ ในกลุ่ม แต่สิ่งนี้ทุกคนกลับมองข้ามที่เราทำ
เราสังเกตตอนเรียนไม่มีใครจด ไม่มีใครฟัง พอตอนเราบอกว่าอาจารย์สั่งให้ทำแบบนี้ ๆ นะ เพื่อนกลับไม่ทำ ทั้ง ๆ นี่แหละคือคะแนนดี ๆ ได้เลย มันเป็นสิ่งที่อาจารย์สอนทั้งนั่น พอเราบอกว่าไม่ทำตามที่อาจารย์บอกเหรอ เพื่อนกลับงง เหมือนเราไปเอาข้อมูลที่ไหนมา
กลับกลายเป็นว่าสิ่งที่เราหวังดีหรือความพยายามของเรา กลับถูกมองข้ามถูกเมิน เวลาที่เราเเสดงความคิดเห็นก็มักจะมีคนไม่เห็นด้วย เเต่เราก็ยืนยันว่านี่เป็นสิ่งที่อาจารย์สอนจริง ๆ เราจดตาม เราฟังจริงๆ เราแจกแจงงานให้เพื่อนเเต่เหมือนไม่มีใครมองเห็น ทุกคนเมิน มองข้าม แม้กระทั้งเพื่อนที่เป็นเพื่อนเรายังไม่ซัพพอร์ตเลยด้วยซำ้ จนวันนี้เราต้องออกมาเล่าทั้งน้ำตา ความรู้สึกเหมือนตัวคนเดียว
สุดท้ายงานไม่เป็นตามที่คาดหวัง เราตั้งใจทำ เราอยากได้คะแนนเยอะ ๆ จนเราก็ไม่คิดว่ามันจะทำให้เรากดดันขนาดนี้ วันนี้เราจะไม่ร้องไห้เลย ถ้าเพื่อนที่อยู่ข้างเราซัพพอร์ตเราบ้าง
เราถือว่าเป็นบทเรียน คนเราเลือกคนทำงานด้วยไม่ได้ ในอนาคตเราไม่รู้ว่าจะต้องเจออะไร ถือว่าเป็นประสบการณ์เผื่อจะเจอในชีวิตจริง
จริงๆ เราแค่อยากมาระบายในสิ่งที่อัดอั้นมาตลอดเทอม เราทำดีที่สุดแล้วใช่ไหมคะ เราไม่เคยต้องมาเสียน้ำตาขนาดนี้เพราะเเค่ความผิดเล็กน้อยที่ไปเร่งงานเพื่อน แล้วความพยายามของเราตลอดคาบที่ทำมาละ…
มีใครไม่ชอบงานกลุ่มมหาลัยไหมคะ
เหตุผลที่เราไม่ชอบเลย คือเราเป็นคนกดดันตัวเอง อยากทำมันให้ดีที่สุด อยากให้ผลออกมาตามที่หวัง มันเลยกลายเป็นการไปคาดหวังคนอื่น จนเพื่อนอาจจะคิดว่าเราเร่งงานหรือเราไม่พอใจ เราโดนคนในกลุ่มไม่พอใจที่เราเร่งงาน ได้วันนี้จะเอาพรุ่งนี้ หลาย ๆ คนอาจจะคิดว่ามันก็ถูกแล้วนี่ ใครจะไปทำทัน ซึ่งเพื่อนในกลุ่มเราก็บอกว่าทำไม่ทันหรอก มันต้องใช้เวลา เราขอยอมรับว่าเราผิดจริงที่ไปเร่งคนอื่น เพราะคนอื่นก็ไม่ได้ว่าง 24 ชม. เราก็ได้ทำการขอโทษแล้วด้วย เพราะช่วงนี้งานมหาลัยไฟนอลเยอะมาก ๆ เราเข้าใจที่ทุกคนต่างกดดัน เเต่เรารู้สึกไม่ดีเพราะเพื่อนตอบกลับมาเหมือนประชดประชัน
เเต่อยากให้ฟังเราก่อน เราเป็นคนเดียวในกลุ่มที่นั่งจดเรียนตามอาจารย์ทุกคาบ เพราะอาจารย์เน้นว่าต้องตั้งใจเพราะมีผลกับงานที่เราทำ เราเลยตั้งใจทำ ตั้งใจจดทุกอย่างตามที่อาจารย์สอน กลับมาเรายังกลับมาทบทวนและส่งต่อให้เพื่อน ๆ ในกลุ่ม แต่สิ่งนี้ทุกคนกลับมองข้ามที่เราทำ
เราสังเกตตอนเรียนไม่มีใครจด ไม่มีใครฟัง พอตอนเราบอกว่าอาจารย์สั่งให้ทำแบบนี้ ๆ นะ เพื่อนกลับไม่ทำ ทั้ง ๆ นี่แหละคือคะแนนดี ๆ ได้เลย มันเป็นสิ่งที่อาจารย์สอนทั้งนั่น พอเราบอกว่าไม่ทำตามที่อาจารย์บอกเหรอ เพื่อนกลับงง เหมือนเราไปเอาข้อมูลที่ไหนมา
กลับกลายเป็นว่าสิ่งที่เราหวังดีหรือความพยายามของเรา กลับถูกมองข้ามถูกเมิน เวลาที่เราเเสดงความคิดเห็นก็มักจะมีคนไม่เห็นด้วย เเต่เราก็ยืนยันว่านี่เป็นสิ่งที่อาจารย์สอนจริง ๆ เราจดตาม เราฟังจริงๆ เราแจกแจงงานให้เพื่อนเเต่เหมือนไม่มีใครมองเห็น ทุกคนเมิน มองข้าม แม้กระทั้งเพื่อนที่เป็นเพื่อนเรายังไม่ซัพพอร์ตเลยด้วยซำ้ จนวันนี้เราต้องออกมาเล่าทั้งน้ำตา ความรู้สึกเหมือนตัวคนเดียว
สุดท้ายงานไม่เป็นตามที่คาดหวัง เราตั้งใจทำ เราอยากได้คะแนนเยอะ ๆ จนเราก็ไม่คิดว่ามันจะทำให้เรากดดันขนาดนี้ วันนี้เราจะไม่ร้องไห้เลย ถ้าเพื่อนที่อยู่ข้างเราซัพพอร์ตเราบ้าง
เราถือว่าเป็นบทเรียน คนเราเลือกคนทำงานด้วยไม่ได้ ในอนาคตเราไม่รู้ว่าจะต้องเจออะไร ถือว่าเป็นประสบการณ์เผื่อจะเจอในชีวิตจริง
จริงๆ เราแค่อยากมาระบายในสิ่งที่อัดอั้นมาตลอดเทอม เราทำดีที่สุดแล้วใช่ไหมคะ เราไม่เคยต้องมาเสียน้ำตาขนาดนี้เพราะเเค่ความผิดเล็กน้อยที่ไปเร่งงานเพื่อน แล้วความพยายามของเราตลอดคาบที่ทำมาละ…