บ้านที่ไม่ใช่บ้าน

สวัสดีค่ะตามกระทู้เลยค่ะ เราโตขึ้นพ่อแม่เราหย่ากันตั้งแต่เราอยู่ ป.1ค่ะ พอหย่าเราก็ย้ายมาอยู่กับพ่อพ่อเป็นคนเลี้ยงเรามา พอมีพอกิน ตอนนี้แม่เรามีครอบครัวใหม่ค่ะ แต่เขาดูแลเราดีนะคะ ดีมาก พ่อเลี้ยงดูแลเ

แม่เราทิ้งพ่อเราไปตั้งแต่เราจะขึ้นป.4เพราะว่าพ่อเราติดเหล้าแต่พ่อเราไม่เคยหยุดงานเลยถึงพ่อเราจะเมาแต่ก็ไปทำงานตลอดมีทะเลาะกันบ้างแต่ไม่เคยตบตีแม่เลย แม่เราเลยหาแฟนใหม่โดยการโกหกเขาว่าไม่มีแฟนเลิกกับแฟ

เรื่องนี้ตั้งแต่ผม 10 ขวบ ขี่รถผ่านไปกับย่าด้วยความเป็นเด็กผมเห็นอะไรก็ถามไปหมด ผม : ย่าบ้านหลังนนี้คนไปไหนหรอ ย่า : ไม่มีคนอยู่หรอกลูกหลานเขาเสียยายคนสุดท้ายพึ่งเสียไป 5-6 ปี​​แล้วบ้านนี้เขาหวงของอย

สวัสดีค่ะหนูชื่อบีม คือย้อนไปตั้งแต่เราเด็กพอเราเปิดมาพ่อกับแม่เลิกกันตอนแรกเราอยู่กับแม่แม่เลี้ยงเราไม่ไหวให้เราไปอยู่กับยายยายเราเลี้ยงไม่ใหวให้เราไปหาพ่อตอนนั้นพ่อเรา18แม่เรา19พ่อเราเลี้ยงไม่ไหวให้

คืออย่างงี้ครับ ผมรักลูกมาก อยากไปเที่ยวหาลูก อยากพาลูกมาเที่ยวบ้านปู่กับย่าเพราะตอนเด็กปู่กับย่าช่วยเลี้ยงครับจนลูกเกือบ 2 ขวบ หลังจากนั้นผมก็แฟนก็ทะเลาะกันหนักจนต้องเลิกกัน ตอนนี้ลูกเกือบจะ 5 ขวบละค

ตอนไม่มี หงอย เป็นหมา ทำมาหากิน เเบบไม่เห็นมีใครมาช่วยสักตัว มิหนำซ้ำ ผม เห็น ก็ไม่เห็นลูกคุณคนไหนทำหรือ มามีใครโผล่มาทำ มาช่วยสักตัว ตอนไม่มีจะกิน เครดิตเอยไรเอย พอมี สังเกต หลายอย่าง พอมี ละบทบาทเยอ

เรื่องราวค่อนข้างยาวนิดหน่อยนะครับ แต่เป็นเรื่องจริงที่ไม่ได้แต่งขึ้นครับ ผมกับแฟนคบหากันมา 17 ปี จนตอนนี้อายุเข้า 46 แล้ว เมื่อ 5 ปีที่แล้วแฟนผมตัดสินใจซื้อบ้านร่วมกัน (เราทั้งสองคนยังไม่ได้จดทะเบียน

ผู้หญิงคนนี้เป็นญาติของสามีเรา สามีเธอเสียไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ก็เลยมีแฟนใหม่ เธอมีลูก 3 คน สองคนแรกโตแล้ว เรียนมหาวิทยาลัยไปพักที่หอ ลูกคนเล็กอายุ 9 ขวบ วันทำงานตอนเช้าเธอจะไปส่งลูกคนเล็ก ส่วนเลิกเรีย

เราเป็นคนที่โตมากับยาย ยายจะเลี้ยงเราและทำอะไรให้ทุกอย่าง แม่ไม่เคยทำอะไรเลย ตอนเด็กแม่จะเอาแต่ด่าว่าเราและตีเราตลอด เวลาทำอะไรก็ชอบเอาไปเปรียบเทียบกับพี่ชาย พอเราขึ้นม.1ยายก็เสีย ตอนแรกเขาจะให้เราอยู