รู้สึกเหนื่อยในทุกๆวัน

ไม่ต้องตอบกระทู้หนูก็ได้นะคะ หนูแค่มาระบายเฉยๆหากไม่ดีสำหรับใครหนูขอโทษนะคะ หนูแค่เหนื่อยหนูไม้ชอบนิสัยแม่เลย แม่ชอบเอาเรื่องส่วนตัวในครอบครัวไปเล่าให้คนอื่นฟัง คนอื่นเขารำคาญเลยไปเล่าต่อๆให้แม่เสียหาย แต่แม่ไม่เคยรู้เลย บาวทีก็รู้แต่ทำเป็นไม่รู้แล้วทำต่อ หนูเคยพูดหลายครั้งแล้วเขาก็ด่าหนูตลอด ตอนประถมหนูโดนบ่อยมากค่ะ ชาวบ้านมักเอาแม่ไปนินทาจนเพื่อนมาบอกว่าไม่คุยกับหนูแล้วแม่ไม่ให้คุย เคยจนถึงขนาดที่ว่าเพื่อนเราเอาแม่เราไปโพสต์ด่าลงสตอรี่เลยค่ะ เป็นช่วงเวลาที่ลำบากมากนอนร้องไห้ทุกคืนส่วนแม่ไม่สนใจเลยเพราะเขาเล่นเฟสไม่เป็น ทุกๆวันแม่เราจะไปร้านค้าข้างบ้านแต่ไม่สนิทกันนะคะ แม่เราเข้าไปถึงในครัวและห้องนอนเขาเลยจนเขาไล่ แม่ก็บอกว่า แหมแค่นี้ก็เข้าไม่ได้ เราอยากรู้ว่าทำไมแม่ทำแบบนี้ทำไปเพื่ออะไร เราก็ไม่สามารถพูดอะไรได้มากเพราะไม่ใช่คนที่นี่เป็นแค่คนต่างจังหวัดที่เป็นลูกจ้างเขาที่นี่เลยไม่กล้าพูดอะไร แม่เราไม่ทำงานเลยพ่อทำคนเดียววันๆแม่ก็เล่นไพ่ พ่อก็ต้องฟังคำด่าที่เขาด่าแม่ของชาวบ้านทุกทีตอนทำงาน จนหนูสัมผัสได้ว่าพ่อเป็นโรคเครียดแน่หนูสงสารพ่อมากค่ะ พิมพ์ไปร้องไห้ไปเลย พ่อเป็นที่พึ่งเดียวให้หนูจริงๆ เรื่องล่าสุดเลยคือ ค่ารถโรงเรียน ปกติเราจ่ายวันที่1ของเดือนนั้นเลยพอเดือนถัดไปวันที่1ก็จ่ายเลยไม่เคยปล่อยให้ค้าง แต่แม่เป็นคนจ่ายนะคะเพราะเงินอยู่ที่แม่ แต่พอมาปิดเทอม1ก.พ.เราจ่ายไปแล้วค่ารถ1200แต่พอสอบเสร็จ24ก.พ.เขาเก็บอีก500เราก็ งง ว่าค่าอะไรพอแม่เรารู้แม่เราก็โทรไปทั่วเลยค่ะ โทรไปแบบไม่คิดหน้าหลัง จนได้รู้ว่าคนอื่นเขาจ่ายวันที่16กันทั้งนั้นค่ารถ แบบพอมาวันที่24บางคนยังไม่ได้จ่าย(ค่ารถ1200เท่ากันหมด)พอเขาเก็บ500ก็จ่ายแค่500ไปเลยอีก1200คือไม่ต้องจ่าย กลายเป็นว่าแม่เราจ่ายไป1700เพราะค่ารถ1200+500อีก แล้วเขาเอาไปพูดกันว่าแม่เราโง่ บางทีหนูก็รับไม่ไหวจริงๆ แล้วถ้าหนูไปบ้านเพื่อนเขาก็จะทักว่าแม่ไม่ไปเล่นไพ่หรอตลอดเลยหนูถึงชอบไปโรงเรียนเพราะไม่อยากอยู่บ้านมันเครียดตลอดเวลาหนูไม่ชอบ