สงสัยมาตลอดว่าทำไมถึงมีแต่เพื่อนแย่ๆ หรือตัวเราแย่

คือว่าเราแต่งงานแล้วมาอยู่ที่นี่ซึ่งตอนนี้เป็นครูระดับประถมอยู่ในประเทศนึงแถบยุโรป แล้วเวลาเราไปสอนทุกครั้ง ก็จะมีเด็กผู้ชายเป็นกลุ่ม ทั้งเด็กประถมต้นและประถมตอนปลายยืนอยู่แถวๆหน้าประตูทางเข้าอาคาร ซึ

เพื่อนแต่ไม่เคยมีเวลาให้พูดคุยปรึกษาอะไรก็มีแต่บอกว่าไม่ว่างแต่พอปัญหาของเพื่อนเราคิดเหมือนกับว่าเป็นปัญหาของตัวเองเรารู้สึกว่าเพื่อนคนนี้ไม่เคยเห็นความสำคัญให้คำว่าเพื่อนกับเราจริงๆเลยบางทีก็อยากเอาช

มีคนในหมู่บ้าน ย้ายมาอยู่ข้างบ้านค่ะ ลูกสาวของคนข้างบ้านเป็นพี่เรา 1 ปีค่ะ (แทนชื่อของลูกสาวข้างบ้านว่า G นะคะ) รู้จักกันช่วงที่เรียนประถม  จนเราจบมหาลัย กลับมาอยู่บ้านกับแม่ที่ป่วย เข้า-ออก โรง

รับคนเพิ่ม ใครที่คิดว่าตัวเองเป็นพวก มนุษย์สัมพันธ์แย่ พูดจาไม่รู้เรื่็อง เข้ากับใครไม่ได้ ไปโรงเรียนก็โดนพูดจาเสียดสี นินทา เยาะเย้ย กลั่นแกล้งต่างๆนา จนจะเป็นประสาท ขอบอกว่าคุณไม่ได้เป็นแค่คนเดียว ท

เรื่องนี้หนูอยากจะกรี้ดมากเลยค่ะ หนูซื้อเครื่งสำอางมาแต่น้องหนูดันเอาไปเล่นหมดล่าสุดเอาเซ่รั่มหนูไปเล่นตอนแรกมันมีอยู่ครึ่งขวดแต่หนูดันไปเห็นใต้เก๊ะของน้องหยิบออกเหลือแค่นิดเดียว แล้วก็มีรองพื้นมีแป้ง

น้องเราเอาเรื่องสำคัญที่เราโกหกเพื่อนไปบอกเพื่อนคนที่เราโกหก แล้วนางก็ทักมาบอกเราแถมยังส่งข้อความเสียงเพื่อนเรามาเยาะเย้ยเรา เรารู้สึกเฟลไปหมด เขาขอโทษเราเขาไม่ขอโทษดีๆเขาบอกแค่ว่าโทษจบ เราก็เลยพิมพ์ต

ผมเห็นคนเป็นซึมเศร้ากันเยอะ อยากตาย แต่ไม่ตายสักทีเรียกร้องความสนใจอยากให้คนเห็นค่าตัวเองแต่ทำไมไม่ทำตัวให้มีคุณค่า ทำไมไม่หาหมอกินยาดูแลตัวเอง ค่อยๆดีขึ้น ทำได้เก่งมากครับ แต่คนที่ไม่ทำอะไรเลยบางทีก็

เรามีพี่สาวอายุ17แต่เราอายุ12 พี่สาวเราเรียนเก่ง แม่จึงอวยเป็นพิเศษ แต่เราเรียนแค่ปานกลาง อาจจะถูกเยาะเย้ยบ้างไรบ้างแต่ก็อดทนไว้ ตอนนั้นเราเด็กๆ พี่สาวก็แกล้งจนเราร้องไห้ ด้วยความที่โกรธจึงตีพี่สาวแต่

คือในตอนน◌ี◌้ผมได้คบกับผู้หญิงคนนึงที่ได้คุยกันมานานพอสมควรแต่ผมไม่ได้รู้เรื่องของอีกฝั่งเลยนอกจากหน้าตาแล้วก็นิสัย แต่หลังจากที่อีกฝั่งมาขอผมคบผมก็แอบลังเล อาจจะเป็นเพราะความกลัวของตัวผมเองแหละแต่ผมก