คิดมากไม่รู้จะทำไงดี ในครอบครัวที่อึดอัด

สวัสดีค่ะ คือขอเข้าเรื่องเลยนะคะ บ้านเรามี3คนพี่น้องค่ะ บ้านเราเป็นคนเคร่งเรื่องเรียนมากเพราะด้วยหลักที่พ่อกับแม่เป็นห่วงขนาคตค่ะ พี่คนโตเรียนจบม.6ตอนนั้นพี่ของเราเรียนไม่ดี ติดเพื่อนหลายๆอย่างค่ะ งานก็เปลี่ยนไปเรื่อยไม่คงเดิมสักที่ เราคนกลางค่ะเรายังเรียนอยู่มหาลัยอีก3ปี ก็จบแล้วค่ะ น้องเรายังอยู่ประถมอยู่เลย พี่เราช่วงตรงนั้นที่ไม่มีงานผ่านมาสักระยะจนมามีลูกทั้งที่ตัวเรามองค่ะว่า มีตอนไม่พร้อมยังไงไม่รู้เพราะเงินมันก็ต้องใช้เยอะ จนพี่เราไม่ได้ทำงาน แล้วแม่ต้องมาออกให้แทนค่าต่างๆ แต่หลังจากที่ลูกครบจากการให้นมแม่ก็คือพี่สาวเรา เชาก็จะหางานทำค่ะ ส่วนแม่เราแข็งแกร่งมากๆเราสงสารแม่นะ เราเห็นใจแม่นะคะในหลายๆอย่าง แม่เราไปซื้อบ้านไกลจากที่อยู่บ้านเก่าค่ะ ส่วนเราที่เรียนก็ถือว่าไม่ห่างจากบ้านเราสักเท่าไหร่ ตอนย้ายบ้านเราอยู่อาทิต1 ปรากฎว่ามันไม่ไหวค่ะหลายๆอย่าง จึงต้องกลับมาอยู่บ้านที่เก่าค่ะอยู่กับพ่อ เพราะเดินทางไกลพ่อเขาไม่ไหวบ้านใหม่ซึ่งพ่อกับแม่เรากู้ร่วมกันค่ะ แม่มาพูดกับเราว่าพ่อพูดว่าจะไม่ช่วยส่งค่าบ้านนะ แต่ถ้าพ่อเราไม่ช่วยจ่ายบ้านก็โดนธนาคารยึดล้มละลาย เราอยากหาตังนะอยากทำงานแต่แม่ไม่ให้เราทำกลัวเหนื่อย ทั้งเรียนทั้งทำงาน เขาอยากให้โฟกัสเรื่องเรียน แม่บอกเราว่า เค้าก็ไม่ได้ว่าเราที่เรามาอยู่บ้านเก่าแต่มันติดตรงพ่อเราที่ไม่ช่วยแม่เราจ่าย แต่เหมือนถ้าเราโตขึ้นไป มันจะมาตกที่ตัวเองมากถาโถมเช้ามา เราก็ออกจากบ้านไปกับเพื่อนบ้าง มีอยู่วันนึงแม่ให้เราไปนอนบ้านใหม่ค่ะ เราไม่อยากไปด้วยเหตุผลของเรา แม่ก็ได้แต่บอกเราว่า เราอย่าเอาแต่ใจ ให้เห็นใจแม่ แต่เค้าไม่นึกถึงเราในอนาคตเรื่องบ้านเรื่องหลายๆอย่าง ส่วนไม่นานมานี้เราไปหาญาติมาค่ะญาติถึงต้องกลับมาพูดกับเราว่า มาได้ด้วยหรอ อยู่ที่นู้นไม่ใช่หรอ(ที่นู้นคือบ้านเก่าค่ะ) ทั้งที่เรากลับมามองตัวเองว่า เหมือนเราโดนกดดันโดนไรหลายๆอย่าง เหมือนจะดีแต่กลับไม่เลย เราอยากระเบิดออกมามากๆเราอึดอัดเราไม่ไหว เรานอนเครียด เหมือนแม่เราก็กลัวเราติดเพื่อนจนไม่เอาการเรียนเหมือนพี่สาวตัวเอง แต่เรามั่นใจกับตัวเองว่าเราไม่เหมือนพี่สาว กลัวเราจะติดเพื่อนไม่สนการเรียน หลายปัจจัย พี่สาวเราโดนเลี้ยงมาแบบโดนตามใจ ส่วนเราโชคดีที่ไม่ได้ถูกเลี้ยงแบบตามใจ เรามีความรับผิดชอบ เรามีความมุ่งมานะอยากจะเรียนให้จบนะคะเพราะก้เคยฝันไว้อยากใส่ชุดครุย แต่พี่เราเหมือนวางรากฐานแบบนั้น แม่ก้กลัวเราจะเป็นแบบพี่สาวเรา แต่เราแน่ใจกับตัวเองว่าไม่ใช่เหมือนพี่เราแน่นอน แต่ที่เล่ามาอะค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงดี เราอึดอัดมากๆเราไม่ไหว เราแบบอยากทำในสิ่งที่ตัวเองควรอยากจะทำก่อนที่อายุตัวเองมันจะไม่มีโอกาสได้ทำอีก เราควรคุยกับแม่หรือเราควรทำยังไงกับปัญหาที่ว่า ม่มห้แม่คิดในสิ่งที่กลัวลูกอีกคนจะเป็น เพราะคนเราอะค่ะมันก็ไม่เหมือนกัน แต่เค้าไปยึดตอดแต่ตรงนั้น กับแม่ก็กลัวจะไม่มีคนช่วยส่งบ้าน อราก็ทำไรไม่ได้เรายังเรียรอยู่ พี่เราก็เลี้ยงลุก พ่อเราก็จะไม่จ่าย ตั้งแต่ย้ายบ้านเรานักใจ คิดมากหลายๆอย่าง เราบอกตัวเองว่าแบบมันเหนื่อยแบบบอกไม่ถูก กับอยากหนีไปไกลๆ อยากหนีออกจากบ้าน อยากไปอยุกับตัวเองก่อน เราเหนื่อยกับปัญหาที่บ้านหลายๆอย่าง เรายังเรียนเราก้อยากมีโอกาสทำใรสิ่งที่วัยรุ่นเขาเที่ยว เรียน เราแยกแยะออกนะ แต่เรากลัวว่ายิ่งอายุมากขึ้นเราจะกลับไปทำสิ่งนั้นไม่ได้แล้ว คือเราอยากให้แม่เข้าใจเรามากกว่านี้ ไม่รู้ว่าตัวเองควรทำตัวยังไง ปัญหาแม่ ปัญหาพวกนี้ยังไงดีคะ ถ้าพิมวกวนขอโทษด้วยนะคะ