ก็แบบเซ็งมากๆจะทำไรก็บ่นจะปไหนก็ไม่เชื่อพอไปก็สะกดลอยตามนี่ลูกหรือโจรตามตลอดเลยบางทีอยากมีชีวิตส่วนตัวบ้างนี่จะจบม.6แล้วก็รู้ว่าพ่อแม่รักเเต่ทำไมต้องตามตลอดเคยมีคนดูดวงว่าเราจะเสียคนในช่วงอายุ17-18ปีเเต่บางทีเราก็คิดเองได้ป่าววะ. ว่าอะไรดีไม่ดีควรไม่ควรเเต่เหมือนพวกเขาไม่เข้าใจเลย. ทุกครั้งจะไปไหนไปกับใครไปทำไรอะไรกลับเมื่อไรบางทีหนูอึดอัดหนูรู้ว่าเค้าอยู่กับเราไม่นานควรที่จะดูเเลพูดดีๆเเต่บางทีหนูก็เหนื่อยที่จะพูดที่ทำพ่อเเม่ทำเหมือนหนูเป็นเด็กมากเกินไป. จะไปเซเว่นยังไม่ไห้ไป. บอกมันไกลทั้งๆเเค่มันใกล้ๆนั่งขี่จักรยานก็ถึงเค้าบอกว่ามันอันตราย. จะไปทำไมหนูไม่รู้ว่าหนูควรทำไงไม่รู้ว่าจะต้องเป็นคนดีขนาดไหนเค้าถึงจะเชื่อใจไว้ใจไม่ใช่กักเป็นหมาในบ้านไมาไห้ไปไหน. ถ้าโตขึ้นกว่านี้โลกภาพนอกจะเป็นยังไงหนูเเค่เหนื่อยเเค่ไม่รู้จะทำไง. ควรคิดยังไงกับพ่อเเม่ที่ทำกับหนูแบบนี้. 😿
ทำแม่ถึงไม่ไว้ใจจะทำอะไรก็ตามตลอด? ทำไม? มันอึดอัด. ??