เพื่อน☺️

สวัดดีค่ะ นี้เป็นกระทู้เรื่องแรกของเรา ปกติไม่ค่อยชอบระบายอะไรมากมาย แต่วันนี้รู้สึกว่าอยากรู้ความคิดความอ่านของแต่ละคนด้วยก็เลยลองมาเล่าดู ต้องเล่าก่อนว่าตอนประถมมีเพื่อนคบนะคะ มันธยมต้นก็มี แต่พอมาถึงมัธยมตอนปลายมานี้ รู้สึกว่าโดดเดี่ยวขึ้นมาเลยค่ะ  คือเวลาเราคบกับใครเล่นกับใครเราให้ใจเต็มร้อย แต่มักจะโดนหักหลังบ่อยๆจึงทำให้เราเสียความรู้สึกมากๆจึงทำให้มาทำในสิ่งที่ไม่เคยทำก็ได้ทำ เช่น ไปไหนมาไหนคนเดียว กินข้าวคนเดียว เที่ยวคนเดียว  ทำซ้ำแบบนี้จนชินแล้วค่ะเลยรู้สึกว่าการอยู่คนเดียวมันก็ไม่ได้แย่เสมอไป มีวันหนึ่งเราต้องไปฝึกงานระหว่างเรียน เจอคนใหม่ๆ เพื่อนคนใหม่ๆ รู้สึกว่าวันแรกเข้ากันได้ดีมาก ปกติเราก็เป็นคนเก่งอยู่ รู้สึกดีเลยแหละ พอมาวันที่2-3 รู้สึกว่าเกิดอาการเบื่อๆ ไม่อยากพูด ไม่อยากเข้าใกล้ แต่ไม่ได้เกลียดเขานะคะ แต่ก็คุยกันได้แหละ แต่ไม่อยากจะอยู่ใกล้แค่นั้น แกก็รู้สึกเป็นคนดีนะคะ นิสัยเฟลลี่ดี หรือเราอาจจะโลกส่วนตัวสูงมากหรือป่าว หลังจากนั้นผ่านไปได้1-2เดือน แกก็ไม่ค่อยเข้าหาเราเหมือนเดิมอีกเลยค่ะ พอเรายิ่งโตขึ้นยิ่งเจอเพื่อนเยอะขึ้นอีก เรายิ่งเแบบคุยกับใครไม่ได้นานหรอกค่ะ เป็นคนขี้หงุดหงิดๆจนตอนนี้ก็อยู่คนเดียวค่ะ อยากรู้ว่าเพื่อนๆเคยเป็นแบบเราบ้างไหมค่ะ หรือเป็นยังไงบ้างค่ะประสบการณ์ที่ผ่านมา ทำให้เราไม่กล้าจะเข้าหาใครนานๆอีกเลย