แม่คิดว่าจิตวิทยาการคุยกับลูกเป็นเรื่องไร้สาระ

สวัสดีค่ะ อยากจะเล่าว่าเจ้าของกระทู้รู้สึกไม่มีความสุขเลยเวลาที่คุยกับแม่ รักแม่นะคะ แต่ว่าหลายๆอย่างที่เขาพูดทำให้เรารู้สึกไม่ดีเลย เจ้าของกระทู้อายุ20กว่าๆแล้วนะคะ เจ้าของกระทู้ดูรายการที่แบบว่าให้เด็กกับพ่อแม่มาเปิดใจคุยกันอะไรแบบนี้อะคะ เลยคิดว่าอยากจะลองใช้วิธีสื่อสารแบบเดียวกับที่เราเห็นว่ามันใช้ได้ผล มีวันนึงเจ้าของกระทู้รู้สึกเสียใจกับเรื่องบ้างอย่าง จัดว่าเป็นเรื่องที่คนอื่นมองก็อาจจะมองว่าเป็นเรื่องที่ไม่ควรน่าเสียใจ เจ้าของกระทู้ก็เลยอยากเล่าให้แม่ฟัง แม่ก็ว่าว่าทำไมคิดแบบนี้อะไรแบบนี้อะคะ คือเราเองก็รู้และเข้าใจว่าเราเองไม่ควรรู้สึกอะไรแบบนี้นะคะ แล้วก็ไม่ชอบด้วยที่บ้างทีตังเองเก็บเรื่องไม่เป็นเรื่องมาคิด แต่ว่าความรู้สคกมันเกิดขึ้นแล้ว แต่มันยังดับไปไม่ได้ก็เลยอยากจะเล่าอยากจะแชร์ความรู้สึกนี้กับใครบ้างคน แต่แม่ก็เอาแต่พูดว่าบอกแล้วว่าให้ฝึกสมาธิอยู่นั้นแหละค่ะ เจ้าของกระทู้เข้าใจนะคะว่ามันจะช่วยได้อย่างไร แต่ในเวลาที่เราต้องการใครสักคนที่เข้าใจ แม่กับเอาแต่ว่าว่าเราโตขนาดนี้แล้วจิตใจมัวแต่คิดแต่เรืองเล็กๆน้อยๆ ไม่มีสติอะไรแบบนีอะคะ เราไว้ใจเขาแต่เขาพูดเป็นนี้ทุกรอบที่เราขอปรึกษาปัญหาให้ช่วยแนะแนววิธีแก้ เหนื่อยใจมากเลยค่ะ
มีครั้งหนึ่งเราขอคุยกับเค้าแบบจริงจังแล้วบอกให้เขาฟังว่าเวลาเค้าพูดแบบนี้เหมือนเค้าไม่แคร์เค้าเอาแต่ว่าเราไม่มีความสุขอะไรแบบนี้อะไร แต่ว่าเราพูดแบบดีมากเลยนะคะไม่ได้ตะโกนไม่ได้เสียงดัง เค้าก็ตะโกนใส่แล้วบอกว่าไม่อยากคุยด้วยแล้ว เค้าพูดประชดว่าเค้าหน่ะเรียนไม่สูงไม่เค้าใจเรื่องการสื่อสารอะไรแบบนี้หรอก เวลาชวนไปสมานาการสื่อสารสำหรับวัยรุ่นกับพ่อแม่ เค้าก็บอกแค่ว่าไม่ไปหรอกไร้สาระ เดีผ่ยวนี้แค่จะคุยกับลูกตัวเองยังต้องมาให้คนอื่นสอนหรอ

ที่มาเขียนกระทู้เพราะเจ้าของกระทู้เรียากำลังจะจบคงต้องย้ายไปอยู่บ้านสักพักก่อนที่จะเก็บเงินพออกมาอยู่คนเดียวได้

ปล. เจ้าของกระทู้ก็รักแม่ไม่น้อยไปกว่าใคร และรู้สึกทราบซึ้งและขอบคุณกับทุกอย่างๆที่แม่ทำให้มาโดยตลอดค่ะ