ชอบเพื่อนในห้อง

คือผมชอบเพื่อนในห้องมาประมาณ​ ปีนึงได้ครับตอนแรกผมก็เฉยๆกับเพื่อนคนนี้มากจนผมรู้สึกชอบเขา "​ผมก็รู้อยู่แล้วว่าเขามีคนคุย"​ผมไม่ได้บอกชอบเขาแต่ว่าผมแสดงออกเยอะเกินไปจนเขาถามผมว่าชอบเราหรอกประมาณนี้ผมก็เลยบอกเขาไปเพราะว่ามันนก็ม. 6 แล้วผมก็ไม่อยากเก็บมันไว้ผมเลยบอกเขาไปเขาก็บอกผมมาประมาณว่าเราเปิดใจให้ได้นะแต่กลัวว่าสักวันหนึ่งถ้าเรามีเรื่องอะไรที่ไม่ดีต่อกันเราอาจจะเสียเพื่อนไป ผมถามเขาว่าถ้าไม่โอเคยังไงก็บอกกันด้วย"มีช่วงที่เขาทะเลาะกับพ่อแม่แล้วเขาต้องออกบ้านมาอยู่คนเดียวผมจึงพาเขาไปสมัครงาน จนเขาได้งานวันนั้นเลย" ผมไปรับไปส่งเขาไปทำงานหลังเลิกเรียนไปส่งกลับบ้าน ตอนช่วงคุยกันแรกๆเขาบอกกับผมว่าทักมาบอกฝันดีได้ไม่ติด วันนั้นผมบอกฝันดีเขาแล้วผมก็ไปนอนแล้วเขาก็ลงโน๊ตแท็กกันตอนผมหลับเพื่อนผมแคปมาให้ดูตอนแรกเพื่อนผมก็เชียร์ประมาณว่าถ้าอยากได้คนนี้ต้องทำคะแนนเพราะเขาไม่ได้คุยกับผมแค่คนเดียวผมเลยไปส่งเขาหลังเลิกเรียนประจำไปทำงานจนวันนึงเขาเลิกคุยกับคนนั้นผมก็ทักไปปลอบเขา มีช่วงที่ทำงานกลุ่มกันผมออกไปซื้อของข้างนอกเพื่อนมันก็ถามว่าคิดยังไงกับคนนี้เขาก็บอกว่าไม่ได้ชอบแต่ไม่กล้าจะบอกตรงๆผมเสียใจมากเลยครับผมรู้สึกว่าเขาให้ความหวังผมแต่ผมก็เข้าใจเขานะครับว่าเขาก็อาจจะไม่กล้าบอกผมเพราะกลัวว่ามันจะเสียเพื่อน ผมเลยทักไปถามเขาเขาเรียกว่าผมว่าเอาตรงๆเลยไหมผมไม่ได้รอเขาตอบผมบอกว่าผมรู้แล้วเขาก็บอกว่าขอโทษนะ และขอบคุณที่เข้าใจ ผมไม่เข้าใจอะไรเลยครับทั้งที่ผมพยายามขนาดนี้แต่ผมเข้าใจในมุมมองเพื่อนขอบคุณที่อ่านจนจบนะครับผมผมแค่อยากระบายให้ใครสักคนฟังแต่ผมกลัวว่าถ้าระบายให้คนที่ผมรู้จักฟังมันอาจจะมองว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระขอบคุณนะครับที่อ่าน​ เห็นติ๋มแต่ร้ายมาก