สวัสดีค่ะ ทุกๆคน
นี่เป็นครั้งแรกของการเขียน เพื่อระบายในสิ่งที่เราเก็บมานานตั้งแต่อายุ15ปีจนตอนนี้อายุก็ปาไป29แล้วค่ะ ครอบครัวเรามีพ่อแม่ พี่ชาย2 พี่สาว1 เรา รวมเป็น4คน
พี่ชายคนแรกทำงานที่ กทม กลับมาบ้านก็บ่อย พี่คนที่2มีภรรยาอยู่ ตจว ส่วนพี่คนที่3ก็มีลูกมีสามีออกบ้านไปแล้ว ดังนั้นที่บ้านจะเหลือเรา พ่อแม่ และลูกของพี่ชายคนที่สอง ความรับผิดชอบหนี้สินของบ้าน ค่าน้ำไฟค่ากับข้าว เป็นเราทั้งหมดค่ะ พี่ๆทั้งสามคนจะส่งเงินมาให้พ่อแม่ไม่ถึงคนละพันต่อเดือนเลยค่ะ เราก็ไม่ได้ว่าเพราะถึง งด เราน้อยแต่เราก็สามารถคำนวนการใช้จ่ายได้ค่ะ แต่ปัญหาก็ติดอยู่ทุกตรงนะคะ ทุกเช้าพ่อแม่เรามักจะทะเลาะกันค่ะ ไม่ยอมไม่ลงกัน พอเราเลิกงานมาก็ได้ยินทะเลาะกันตลอด เรื่องเล็กๆน้อยๆไม่ยอมลงกันจนกลายเป็นเรื่องใหญ่ สุดท้ายก็ใช้คำพูดแขวะมาที่เรา ซึ่งเราก็ไม่เถียงนะคะ แต่จะใช้เหตุผลอธิบายและใจเย็นทุกๆครั้ง พี่ชายคนแรกกลับมาจาก กทม ครั้งไหน แค่นั่งเล่นรวมตัวกันทีไรต้องมีเรื่องทะเลาะกันขึ้นตลอด วันนึงประมาณ5-6ครั้งเลยค่ะ แต่ละคำพูดของแต่ละคน สุดๆทั้งนั้น แม่เราก็แก่แล้ว70กว่า โรคภัยที่มีก็ไม่มีความรุนแรงหรือเจ็บป่วยขึ้น แกก็จะคางแบบเจ็บปวดมากอ่ะค่ะ ป่วยมานานหลายปีแต่ก็ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติทั่วไปแค่ชอบแสดงอาการเจ็บปวดเหมือนแกติดนิสัยเลย เวลาใครมาพูดเรื่องหมอคนนั้นคนนี้ดี แกก็จะมาแสดงอาการซึมเศร้าแล้วพยายามพูดให้คนที่บ้านพาไปหาหมอค่ะ ส่วนพี่ชายคนที่1 ก็มักจะอารมณ์ร้าย คอยอ้างนั่นนี่หมดค่ารักษาค่าจิปาถะต่างๆนาๆด่าแม่ ส่วนพ่อก็มักจะสอดคำพูดทุกคำที่แม่พูด รวมหัวกับพี่ชายด่าแม่ตลอด ไม่ยอมลงกันสักที บางทีถึงขั้นรุนแรงทุบจานชามก็มีค่ะพี่ชายจะชอบเป็นแบบนี้ เวลามีปัญหาแบบนี้เกิดขึ้น เรามักจะบอกให้ทุกคนใจเย็น ปัญหามันไม่ได้ใหญ่เลย ถ้าพูดคุยกันไม่ลงตัวก็ให้แยกย้ายต่างคนต่างอยู่ อารมณ์ดีค่อยคุยกัน แต่ทุกคนไม่ฟังเราเลยค่ะ เป็นแบบนี้ซ้ำๆทุกวันๆ เราอยากจะระเบิดใส่ทุกคนเอาให้แตกแยกเลยนะคะ แต่เราก็คิดตลอดว่าถ้าทำไปมันก็มีแต่จะแย่ลง ได้แต่พาหลานขับรถออกไปหานั่งเล่นที่ทุ่งนาค่ะ เราไม่เข้าใจ ทำไมทุกๆคนถึงได้มีนิสัยแบบนี้ ทำไมไม่ทำความเข้าใจกัน ทำไมแค่นั่งอยู่ด้วยกันดีๆต้องทะเลาะกันทุกๆครั้ง ส่วนพี่ชายคนที่สองพี่สาวคนที่3ก็ไม่เคยมารับรู้ปัญหาพวกนี้หรอกค่ะ ส่วนมากเอาแต่ปัญหามาให้ มาคุยให้พ่อแม่ฟังแล้วพ่อแม่ก็ทะเลาะกันสุดท้ายก็มาลงที่เราตลอด เราอยากให้ทุกคนปรับตัวเข้าหากันค่อยๆพูดกันอารมณ์แย่ๆน้อยลง ค่ะ มันก็คงจะยากแหละ เราเลยเลือกที่จะปรับตัวเองตลอด เวลาพี่ชายพี่สาวมีปัญหามาพ่อแม่ทะเลาะกันตลอดค่ะแล้วก็คอยวิ่งแก้ปัญหาให้ ส่วนเวลาเรามีปัญหา พูดให้ใครฟัง ไม่เคยมีใครสนใจเราเลยค่ะ บางทีก็น้อยใจ ได้แต่ร้องไห้ไม่รู้จะอธิบายหรือระบายให้ใครฟัง ก็มีแต่โลกโซเชียลนี่แหละค่ะ ที่เราระบายได้เป็นบางเรื่องบางครั้ง หนี้สินพี่ชายพี่สาวสร้างมาหามาสุดท้ายพ่อแม่ก็มาถามหาเงินกับเรา ไม่เคยถามสักครั้งเลยว่าเรามีหนี้สินไหม เราอยู่กินยังไง รับปัญหาของครอบครัวหนักเท่าไหร่บ้าง🥹 เราได้แต่ตอบกลับไปว่าแต่ก่อนช่วยได้ช่วย แต่ตอนนี้ต่างคนต่างมีการงานทำใครสร้างอะไรไว้ ผูกเอง แก้เองเถอะนะ เพราะมีอีกตั้งหลายอย่างเลยที่ต้องดูและครอบครัว เหนื่อยจัง!!!
ครอบครัว
นี่เป็นครั้งแรกของการเขียน เพื่อระบายในสิ่งที่เราเก็บมานานตั้งแต่อายุ15ปีจนตอนนี้อายุก็ปาไป29แล้วค่ะ ครอบครัวเรามีพ่อแม่ พี่ชาย2 พี่สาว1 เรา รวมเป็น4คน
พี่ชายคนแรกทำงานที่ กทม กลับมาบ้านก็บ่อย พี่คนที่2มีภรรยาอยู่ ตจว ส่วนพี่คนที่3ก็มีลูกมีสามีออกบ้านไปแล้ว ดังนั้นที่บ้านจะเหลือเรา พ่อแม่ และลูกของพี่ชายคนที่สอง ความรับผิดชอบหนี้สินของบ้าน ค่าน้ำไฟค่ากับข้าว เป็นเราทั้งหมดค่ะ พี่ๆทั้งสามคนจะส่งเงินมาให้พ่อแม่ไม่ถึงคนละพันต่อเดือนเลยค่ะ เราก็ไม่ได้ว่าเพราะถึง งด เราน้อยแต่เราก็สามารถคำนวนการใช้จ่ายได้ค่ะ แต่ปัญหาก็ติดอยู่ทุกตรงนะคะ ทุกเช้าพ่อแม่เรามักจะทะเลาะกันค่ะ ไม่ยอมไม่ลงกัน พอเราเลิกงานมาก็ได้ยินทะเลาะกันตลอด เรื่องเล็กๆน้อยๆไม่ยอมลงกันจนกลายเป็นเรื่องใหญ่ สุดท้ายก็ใช้คำพูดแขวะมาที่เรา ซึ่งเราก็ไม่เถียงนะคะ แต่จะใช้เหตุผลอธิบายและใจเย็นทุกๆครั้ง พี่ชายคนแรกกลับมาจาก กทม ครั้งไหน แค่นั่งเล่นรวมตัวกันทีไรต้องมีเรื่องทะเลาะกันขึ้นตลอด วันนึงประมาณ5-6ครั้งเลยค่ะ แต่ละคำพูดของแต่ละคน สุดๆทั้งนั้น แม่เราก็แก่แล้ว70กว่า โรคภัยที่มีก็ไม่มีความรุนแรงหรือเจ็บป่วยขึ้น แกก็จะคางแบบเจ็บปวดมากอ่ะค่ะ ป่วยมานานหลายปีแต่ก็ใช้ชีวิตเหมือนคนปกติทั่วไปแค่ชอบแสดงอาการเจ็บปวดเหมือนแกติดนิสัยเลย เวลาใครมาพูดเรื่องหมอคนนั้นคนนี้ดี แกก็จะมาแสดงอาการซึมเศร้าแล้วพยายามพูดให้คนที่บ้านพาไปหาหมอค่ะ ส่วนพี่ชายคนที่1 ก็มักจะอารมณ์ร้าย คอยอ้างนั่นนี่หมดค่ารักษาค่าจิปาถะต่างๆนาๆด่าแม่ ส่วนพ่อก็มักจะสอดคำพูดทุกคำที่แม่พูด รวมหัวกับพี่ชายด่าแม่ตลอด ไม่ยอมลงกันสักที บางทีถึงขั้นรุนแรงทุบจานชามก็มีค่ะพี่ชายจะชอบเป็นแบบนี้ เวลามีปัญหาแบบนี้เกิดขึ้น เรามักจะบอกให้ทุกคนใจเย็น ปัญหามันไม่ได้ใหญ่เลย ถ้าพูดคุยกันไม่ลงตัวก็ให้แยกย้ายต่างคนต่างอยู่ อารมณ์ดีค่อยคุยกัน แต่ทุกคนไม่ฟังเราเลยค่ะ เป็นแบบนี้ซ้ำๆทุกวันๆ เราอยากจะระเบิดใส่ทุกคนเอาให้แตกแยกเลยนะคะ แต่เราก็คิดตลอดว่าถ้าทำไปมันก็มีแต่จะแย่ลง ได้แต่พาหลานขับรถออกไปหานั่งเล่นที่ทุ่งนาค่ะ เราไม่เข้าใจ ทำไมทุกๆคนถึงได้มีนิสัยแบบนี้ ทำไมไม่ทำความเข้าใจกัน ทำไมแค่นั่งอยู่ด้วยกันดีๆต้องทะเลาะกันทุกๆครั้ง ส่วนพี่ชายคนที่สองพี่สาวคนที่3ก็ไม่เคยมารับรู้ปัญหาพวกนี้หรอกค่ะ ส่วนมากเอาแต่ปัญหามาให้ มาคุยให้พ่อแม่ฟังแล้วพ่อแม่ก็ทะเลาะกันสุดท้ายก็มาลงที่เราตลอด เราอยากให้ทุกคนปรับตัวเข้าหากันค่อยๆพูดกันอารมณ์แย่ๆน้อยลง ค่ะ มันก็คงจะยากแหละ เราเลยเลือกที่จะปรับตัวเองตลอด เวลาพี่ชายพี่สาวมีปัญหามาพ่อแม่ทะเลาะกันตลอดค่ะแล้วก็คอยวิ่งแก้ปัญหาให้ ส่วนเวลาเรามีปัญหา พูดให้ใครฟัง ไม่เคยมีใครสนใจเราเลยค่ะ บางทีก็น้อยใจ ได้แต่ร้องไห้ไม่รู้จะอธิบายหรือระบายให้ใครฟัง ก็มีแต่โลกโซเชียลนี่แหละค่ะ ที่เราระบายได้เป็นบางเรื่องบางครั้ง หนี้สินพี่ชายพี่สาวสร้างมาหามาสุดท้ายพ่อแม่ก็มาถามหาเงินกับเรา ไม่เคยถามสักครั้งเลยว่าเรามีหนี้สินไหม เราอยู่กินยังไง รับปัญหาของครอบครัวหนักเท่าไหร่บ้าง🥹 เราได้แต่ตอบกลับไปว่าแต่ก่อนช่วยได้ช่วย แต่ตอนนี้ต่างคนต่างมีการงานทำใครสร้างอะไรไว้ ผูกเอง แก้เองเถอะนะ เพราะมีอีกตั้งหลายอย่างเลยที่ต้องดูและครอบครัว เหนื่อยจัง!!!