อะไรเอ่ย ❓❓❓ 😁😂

สุขสบายหมั่นเสมอมันเครือเก่า เทิงพ่อแม่พี่น้องซำบายถ้วนอยู่ซุคน เป็นจั้งใด๋เบิ่งคุนซายแล้วสุขใจพอได่บ่ ยามได้พ้อหน้าอ้ายดังหมายแล้วบ่เศร้าหมอง เบิ่งละครแล้วยิ้มจิกหมอนแม่จนว่า แม่นบ้าแล้วตี้เบิ้งอิส

คือเราไม่ได้ขาวมากนะแต่ก็ขาวแหละคือแบบเราแก้มแดงง่ายมากกเช่น ขำ อมยิ้ม เขิน กดดัน ร้องไห้ จาม ไอ เพื่อนแซว เจ็บ อาย แม้กระทั่งยิ้มเฉยๆ และที่สำคัญคือเวลาเป็นหวัดเป็นไข้:)มันจะแดงทั้งวันเลย แต่เราไม่ได

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ผมเจอผู้หญิงคนนึงมาโดยบังเอิญ ที่ตึกโหล ผมก็มาทำงานกับเพื่อนปกติ ตอนนั้นก็ช่วงค่ำแล้ว ผมก็นั่งทำงานไปกับเพื่อน สักพักเพื่อนก็ตบโต๊ะ แล้วพูดว่า ''เห้ยย มึนั่นใครว่ะ

คือเป็นคนที่ หัวเราะง่ายแบบง่ายมากๆ เรื่องที่ไม่ตลกก็ตลก ยิ้มก็ง่ายมากกกกกกกก จนเวลาทำอะไรหมดความน่าเชื่อถือ สมมุติเวลา เสนองานต่างๆ ขำไปเรื่อยหยุดตัวเองไม่ได้ทั้งๆที่ไม่ควรขำ ไม่มีอะไรตลกมองหน้าก็ขำ

ผมจะมาพูดในเรื่อง ความรัก กับ การที่อ่ะไรกับผ.ญ บราๆหรือการเข้าสังคมผ.ชอะครับไม่มีปัญหาแต่อยู่กับผ.ญ ผมเกรงใจสุดๆ ผมเป็นคนไม่ไว้ใจใครง่ายเพราะ ผมเป็นคนค่อนข้างหาเพื่อนยากหรือไม่มีถ้ามีก็เป็นเพื่อนปลอ

แฮงยังมีบ่ป่วยหาข้างหน้า อย่าคิดใช้เงินออมอนาคต เงินสำรองใช้ไปเฮาต้องทด ชีวิตปลดเกษียณยังอุ่นท้อง บางคนใช้ชีวิตจนลืมเก็บ บาดยามเจ็บป่วยมาจังคิดถ่อง เงินที่หามาได้ต้องเก็บปล่อง คิดว่าคล่องหาได้อยู่ตลอ

พอแต่ได้ย่างกายได้สูดอายกลิ่นเจ้า กะหลงมัวเมา ฮำคนิงแต่นำน้อง อยากสิจับตาจ้อง ย่านทางเจ้าสิเปิดนาย ...เจ้าผุแก้ม ปายลาย ใจแพพัง ตั้งครั้งแต่คราวก่อน ไห้ใส่หมอนใจอาวอนแต่นำเขา อยากส

อัปเดทจากเมื่อวานที่จะลุยไม่ได้ลุยไข้ขึ้นเจ็บคอข้าวก็ไม่ได้ลงไปกินไม่ได้สบตาแต่ยังดีที่เด็กนั่นยังขึ้นมาให้เห็นได้สบตาเล็กๆน้อยๆดูท่าทางเด็กยังไม่หยุดอายเราอีกจะเขินอะไรขนาดนั้นว่ะเราเองก็เขินไปด้วยเห