ผมชื่อซีอายุ14เดิมทีผมอยู่ยายที่ขอนแก่นแต่ตอนผมอยู่ป.5 ผมก็ได้ย้ายไปชัยภูมิที่นั่นพ่อเลี้ยงผมเขาซ้อมรถและทำเกษตรแม่ผมเป็นคนที่ชอบตีชอบด่าโดยให้เหตุผลว่าที่เขาตีเขาด่าเพราะเขารักแต่ไม่เชื่อเพราะเขาไม่เคยเข้าใจว่าผมชอบอะไรเขาเห็นแค่แว๊บเดียวก็ตัดสินผมยังงั้นโดยไม่รู้เลยว่าแท้ที่จริงแล้วผมชอบอะไรกันแน่พ่อเลี้ยงเขาก็พยายามให้ผมซ่อมรถแต่ผมไม่ชอบผมก็เลยไม่ซ่อมแต่แม่ผมพยายามที่จะให้ผมซ่อมผมรู้ผมเข้าใจแต่ว่าผมไม่ชอบไม่ชอบมาตั้งแต่แรกไม่คิดว่าจะมาอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำพอผมทนความกดดันไม่ไหวก็เลยเรียนรู้ที่จะซ่อมผ่านทาง YouTube แต่แม่ผมก็คิดว่าผมเล่นเกมไม่สนใจการงานเป็นแบบนี้อยู่ตลอดแต่ก็มีบ้างที่ผมดูหรือเล่นเกมเพราะมันก็เป็นธรรมดาผมพยายามจะซ่อมและใช้สมองแต่ผมก็ทำไม่ได้การเป็นช่างมันไม่ใช่ทางของผมแต่เขากลับบีบบังคับโดยให้เหตุผลว่าจะเป็นวิชาติดตัวของตัวเองถ้าเป็นอย่างนั้นจริงผมก็สามารถเรียนรู้ด้วยตัวเองได้ไม่ต้องมาบอกแต่มันมีเหตุผลมากกว่านั้นเพราะเขาอยากให้ผมไปช่วยพวกผมอยู่สบายมามากพอแล้วในใจผมก็คิดว่าผมก็ไม่ได้ไม่อยากอยู่ชัยภูมิจังหวัดแบบนี้หรอกในใจทุกวันทุกคืนก็ยังคงคิดถึงขอนแก่นจังหวัดบ้านเกิดที่ผมจากมาอยู่เสมอคุณล่ะรู้สึกท้อแท้กับชีวิตไหม?
คุณเคยท้อกับชีวิตไหม