อารมณ์ฌานเป็นอารมณ์ที่ถูกรู้

จิตเป็นผู้ตามรู้การเกิดดับของรูปนาม เป็นการตามรู้ด้วยความไม่มีตัวตนเป็นการสังเกตุ จึงมีช่องว่าง ระยะห่างระหว่างจิตกับผู้ถูกสังเกตุ เป็นจิตที่แยกจากรูปนาม Intro จิตจะตั้งมั่นได้เมื่อมีสมาธิ จิตเป็นฌา

สติ เป็นอะไรได้บ้าง 1.เป็นการรู้ความรู้สึกตัว(ฌาน) 2.เป็นการรู้อารมณ์(ฌานและญาน) 3.เป็นการรู้ทั้งที่ใกล้ทั้งที่ไกล 4.เป็นการรู้ทั้งนอกตัว ที่ตัว และในตัว 5.เป็นความรู้สึกที่กว้างแผ่เต็มจักรวาล 6.เป็น

ฌาน1-4 ดังยังอยู่ในฟองไข่หรือบอลลูน จิตที่แหวกออกมาได้ก็เป็นอรูปฌาน ฌาน1-ย่อความรู้สึกเท่าปลายเข็มแล้วปล่อยให้กว้าง ฌาน2-จากเท่าปลายเข็ม จิตขยายใหญ่ กว้างขึ้น:เกิดปิติ ฌาน3- น้อมกุศลจากภายนอก เข้ามาใน

ก็ความรู้สึกยิบๆที่กลางอกนั่นแหล่ะคือเส้นทางให้เดิน  ก็ย่อความรู้สึก(นาม)ให้ลงมาจากข้างบน จะเห็นยิบๆที่ความรู้สึกลึกลงไปเป็นเครื่องหมาย ขยายความรู้สึกนี้ให้กว้าง(กระจายออก)โดยยังมีฐานที่รูปยิบๆอย

ในขณะจิตใดๆ เมื่อปักความรู้สึกลงกลางอกแล้วรับรู้ จะเกิดจิตตั้งมั่นคือความรู้สึกตัวทั่วพร้อมทั้งกายใจ การรับรู้ต่อไปคือเห็นการตั้งอยู่ของฌาน(ความรู้สึกตัว)เป็นสมถะ และเมื่อแยกความรู้สึกออกมารับรู้อาการ

จิตเป็นปรมัตถ์ธรรมไม่ใช่ว่าใครๆจะเห็นได้ เห็นจิตหมายถึงการเห็นสภาวธรรมในนั้น จิตหนึ่งวิถี คือ เห็นอารมณ์ปัจจุบันตามความเป็นจริงที่เกิดกับบุคคลผู้นั้น คือ ภาพถ่ายแต่ละshotแต่ละframe ที่สะท้อนความเป็นเ

อยากถามผู้ที่ศึกษาธรรมะและครูบาอาจารย์สายปฏิบัติการพิจารณาโดยสมมุติบัญญัตินึกคิดว่าขันธ์5ไม่เที่ยงกายไม่เที่ยงพิจารณายังไงให้เป็นวิปัสสนาคือพิจารณาสมมุติเป็นสมถะไปก่อนจนได้ฌานแล้วใช้นิมิตเป็นสภาวะธรรม

"เพราะสงัดจากกามและอกุศลธรรม ปฐมฌานที่มีวิตก วิจาร ปิติ สุข เป็นอารมณ์จึงปรากฏ"ฌานจึงเป็นเรื่องของจิต(ตัวรู้) ความเป็นรูปยังปรากฏที่ฌาน1-31.รูปนามอะไรปรากฏที่กายก็ให้รู้2.เมื่ออยู่ในฌาน ลักษ

เมื่อสัมผัสอมตธาตุที่เป็น ความสุข สงบ เบา โล่ง ว่าง ด้วยวามรู้สึกได้ ก็น้อมพลังนั้นมาที่รูป ที่รูปจะเป็นดั่งภาชนะบรรจุด้วยอมตธาตุนั้น พลังอมตธาตุจะกลืนกายไปกับอากาส เห็นว่าทุกส่วนของกายที่แตกการจายน