พึงเพียร (share)

ประวัติศาสตร์ (กาพย์กลอนฉบัง ๑๖) ....ประวัติศาสตร์ อาจรู้ กระจ่างจริง......อย่า! หนึ่ง พึ่งพิง..............อ้างอิง อวดโอ้ อธิบาย กาลา-มสูตรพึง คะนึงนะสหาย..........ปฏิบัติ อย่าคลาย............อวิชชา

@ "ความจริง" แสงสว่างให้ .....เห็นหน ปฏิบัติต่อกัน ผล .....สุขสร้าง เป็น "ชีวิตแท้" ดล .....สันติ กิเลส เหตุ อ้างว้าง .....ขจัดได้ดัง"หวัง"

 ความหวัง            ....ความหวังหวังวาดไว้............วิไล "ธรรมสถิต"แนบเนื้อใน............สนิทแล้ ปรากฏดั่งสุริยะไข..................ขับมืด แสงสู่ถิ่นทั

@ ​ธรรมพุทธะมรรค ​สิริพิพัฒน์ ปฏิบัติ ​บ่เสื่อมคลาย   สิ่งสรรพะล้วน ​มตะมลาย สิมิสาย ​มุธรรมคง ๑ ปัญญากระจ่าง ​อริยสัจ ทิฐิชัด ​ไสวธง แม้ทุกขะท้น ​ก็จะมิหลง พละธรรม ​ประจำใจ ๒ สังกัปปะตรอ

เชิญชวนผอง น้องพี่ ฤดีนบ กราบพระครบ เก้าองค์ มั่นคงเสมอ ตถาคตตรัส "ปฏิบัติ- ธรรม"เลิศเลอ พระ"หนึ่ง"เธอ พึงตระหนัก เป็นหลักชัย องค์พระ"สอง" "ครองสติ" ผลิสำนึก

@ "เป็นตาม พันธุกรรม" นำคิด ถูกผิด พึงกรอง ตรองหา เห็นตาม เห็นต่าง ว่ามา ส่วนข้าฯ เชื่อ"เพียร" เปลี่ยนครัน @ จากผิด บ่อยบ่อย