เอาจริงๆ ถ้าอยากให้ประเทศหลุดจากรายได้ปานกลางต้อง ยืนยันคำเดิมว่า ต้องละทิ้ง ภาคการเกษตร และ ท่องเที่ยว

ประเทศไทยจะไม่มีวันก้าวข้ามไปยังประเทศรายได้สูง ถ้ายังพึ่งพา 2 ภาคนี้อยู่ วิธีเดียวคือ หักดิบเหมือน คนเลิกยา 

เหตุผล

เกษตรกรรม - รายได้ต่ำโดยธรรมชาติ ราคาถูกเมื่อเทียบกับสินค้าประเภทอื่นๆ และใช้ทรัพยากรกับแรงงานเข้มข้น ถ้าจะใช้เทคโนโลยี ก็ลงทุนสูงมาก ซึ่งผลตอบแทนที่ได้ไม่คุ้ม เมืองนอกที่เห็นเกษตรกรรวยๆ ร้อยทั้งร้อย รัฐบาลอุดหนุนทั้งนั้น ทำเองยังไงก็ขาดทุน และประชาชนเขารวย มีปัญญาซื้ออาหารแพงๆได้ ตัดมาที่ไทย เวลาสินค้าเกษตรราคาตกต่ำ มีแต่คนไล่ให้ไปทำเกษตรกรพรีเมียม แต่ลืมไปว่าคนในประเทศไม่ได้รวยพอที่จะซื้อ ข้าวโลละ 100 คือ   ต่อให้ประเทศไทยเลิกผลิตอาหารสักประเทศ โลกก็ยังมีอาหารเหลือเฟือ ให้เรานำเข้าทดแทนผลิตเอง แถมถูกกว่าด้วย เนื้อหมู เนื้อวัวนำเข้า ราคาครึ่งต่อครึ่งเลย 

การท่องเที่ยว - ก็เห็นอยู่ว่า ไม่มั่นคง อาจ จะดีกว่า ภาคเกษตรเพราะ มีการจ้างงานเป็นลูกโซ่ยาวเป็นทอดๆ เป็นภาคบริการที่ดี แต่ไม่ควรเอามาเป็นตัวชูโรงเศรษฐกิจ เวลาเห็นแผนฟื้นฟูเศรษฐกิจ มีแต่ บอกว่า นนท. จะเข้าเท่านั้นเท่านี้ การเติบโตของ GDP ขึ้นอยู่กับ จำนวนคนมาเที่ยว แต่แทบไม่มีวิธีอื่น เช่นแผนลงทุนในอุตสาหกรรมใหม่ๆ ประเทศไทยไม่ใช่ประเทศหมู่เกาะเล็กๆ ที่ไม่มีกำลังคนหรือทรัพยากร ทำให้ต้องพึ่งพาการท่องเที่ยวอย่างเดียว เราทำมากได้มากกว่านั้น คือ วิธีคิดเช่นนี้ อันตรายมาก ๆ ยิ่งเศรษฐกิจทั่วโลกใกล้จะถดถอย ใครจะมาเที่ยว 

เอาจริงๆ มีอุตสาหกรรมบางตัว ที่ ไทยน่าจะทำได้ ถ้าส่งเสริมมากพอ อย่าง อุตสาหกรรมป้องกันประเทศ  ที่น่าสนใจมากในเวลานี้ ดูอย่างเกาหลีใต้ ดีลอาวุธกับโปแลนด์ที ได้เป็นแสนล้าน ไม่รวยก็ไม่รู้จะยังไง 

อย่างไรก็ตาม ต้องสลัด การเกษตรกรรมทิ้ง แล้วนำเข้าอาหารทั้งหมด เพราะยิ่งทำยิ่งเข้าเนื้อ และไม่มีอนาคต ลงทุนในอุตสาหกรรมอื่น ให้ประชาชนรายได้สูงพอ ที่จะซื้อหาอาหารนำเข้าได้แทนผลิตเองในประเทศ