ตามหัวข้อกระทู้เลย เรากลัวการจากลามากๆในทุกเรื่อง ยิ่งเรื่องครอบครัวเรากลัวมากๆ ตอนนี้ทุกคนในครอบครัวยังอยู่ครบ เรากลัวว่าถ้าวันหนึ่ง มีใครบางคนไม่อยู่กับเราแล้ว เรากลัวเราทำใจไม่ได้ เราไม่รู้ว่าถ้าวันนั้นมาถึงเราจะทำยังไงต่อ ครอบครัวเราไม่ได้อบอุ่นมากแต่กลัวว่าถ้าวันนั้นมาถึง มีใครบางคนหายไปที่ตรงนั้นมันจะว่างเปล่า
มีหลายครั้งเวลาที่เราเลื่อนดูรูปต่างๆไปเจอรูปตากับยาย มันจะมีแว็บนึงที่พฤติกรรมเราที่ทำไม่ดีกับท่านทั้ง2 ไว้ไม่ว่าวาจาหรือการกระทำมันผุดขึ้นมา แล้วมันก็ทำให้ความรู้สึกเราดิ่งลง เราพยายามปรับตัวพูดคุยกับเขาดีๆ แค่พอถึงเวลาเราก็ทำนิสัยเดิมๆพูดห้วนๆเดิมๆ แล้วเราก็มานั่งคิดเสียใจทีหลัง ยิ่งเราโตขึ้นตายายก็ยิ่งแก่ลง เราไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย
เคยกลัวการจากลาบ้างมั้ยคะ
มีหลายครั้งเวลาที่เราเลื่อนดูรูปต่างๆไปเจอรูปตากับยาย มันจะมีแว็บนึงที่พฤติกรรมเราที่ทำไม่ดีกับท่านทั้ง2 ไว้ไม่ว่าวาจาหรือการกระทำมันผุดขึ้นมา แล้วมันก็ทำให้ความรู้สึกเราดิ่งลง เราพยายามปรับตัวพูดคุยกับเขาดีๆ แค่พอถึงเวลาเราก็ทำนิสัยเดิมๆพูดห้วนๆเดิมๆ แล้วเราก็มานั่งคิดเสียใจทีหลัง ยิ่งเราโตขึ้นตายายก็ยิ่งแก่ลง เราไม่อยากให้วันนั้นมาถึงเลย