ชีวิตเด็ก15มันต้องเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ

ยังคงขำไม่หายจากนิทานสุนัข 50  ตัว ก็เยอะนะ  ที่เลี้ยงเอาไว้น่ะ  ทั้งหมดซื่อสัตย์รักนายของมัน เทิดทูน บูชา แม้จะมีอยู่ตัวนึงที่  เนรคุณ ในคอก  50  แล้วพวกที่อยู่นอกคอก..

ก่อนอื่นต้องเล่าก่อนว่า เราเป็นเด็กที่เติบโตมาเพราะตายาย พ่อแม่ทำงานต่างจังหวัด ไปเยี่ยมปีละครั้ง หรือบางปีไม่ไปเลย ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันมาจากตายาย 100% ในตอนนั้นช่องทางการติดต่อเดียวที่บ้านมีที่ท

ปัจจุบันออกเที่ยวแล้วยังงี้คนอื่นจะคิดว่าเรา :)คิดว่าเราเนรคุณไหมครับ  คนอื่นๆเขามองว่าเราเป็นคนยังไงช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับ ผมแค่ไม่อยากยึดติด แต่ก็ยังคิดถึงแม่นะครับไม่ใช่ว่าไม่มีแม่อยู่ในใจ แต่

สวัสดีค่ะ ปัจจุบันนี้หนูอายุ 20ปี หนูตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะ หนูไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ ทั้งๆที่ในวัยนี้เราควรได้สนุก ได้ใช้ชีวิต แต่หนูกลับรู้สึกอยากตายตลอดเวลา  ตั้งเเต่หนูเด็กๆ หนูอาศัยอ

เราเองก็เด็กทั่วไปคนนึง เเต่ดันเป็นเด็กที่ลงกระทู้เกี่ยวกับเรื่องซึมเศร้าเมื่อหลายปีที่แล้วตอนเรา15 ตอนนั้นเราเองมีปัญหาเกี่ยวกับครอบครัวแล้วก็จิตใจหนักมากๆถึงได้ตัดสินใจลงกระทู้ จากเด็กที่เคยอยากตายใ

ถ้ามองแบบโลกๆ พ่อแม่คือผู้มีพระคุณ ถ้ามองแบบนักปราชญ์ พ่อแม่ก็ยังคงเป็นผู้มีพระคุณ แต่ถ้ามองแบบ 'เนี้ยะ' มันเป็นอีกแบบที่เจตสิกคุณจะสืบค้นหาต้นต่อ ของความเรียบง่ายรายว้นนี้ ซึ่งบางรายก็ไม่เรียบง่าย

คือ ผมเป็นหลานชาย อยู่กับยายแล้วมีตาเลี้ยงคนหนึ่ง ทุกๆวันพวกเขาจะชื้อ เบียร์กับเหล้ามากิน ปริมาณการกินนี้ขึ้นอยู่กับ เงินที่มีครับ ถ้าพอมีเงินก็กินเยอะ ในตอนที่กินเยอะ ยายผมตอนเมา มักมีนิสัยชอบหาเรื่อ

คือ ยายเรามีลูก 2 คน คือ แม่เราและน้าชายคะ ยายเรารักลูกชายมากกว่า ชอบด่าทอแต่แม่เรารวมถึงพ่อเราด้วยแต่ตอนนี้ท่านทั้งสองไปอยู่บนสรรค์แล้วคะ ก่อนแม่เราตายแม่เราไม่สบายมากลุกไปทำงาน ทำอะไรไม่ค่อยไหว แม่เ

เราครอบครัวแตกแยกตอนอายุ14 ออยาอยากพ่อแม่แยกทางกัน เราต้องออกจากโรงเรียนเพื่อไปทำงาน พ่อแม่ไม่ทิ้งอะไรไว้ให้เลยนอกจากความเจ็บปวด ชีวิตดิ้นรนล้มลุกคลุกคลาน พ่อเราทิ้งเราไปขึ้นไปอยู่อาศัยกับอาเรา เค้าท

คือเราอาย14เรื่องมันอยู่ที่ เย็นวันนั้นเราก็ทำงานบ้านเสร็จหมดแล้วเลยนอนเล่นเกม ยายเราก็นั่นอยู่ข้างๆผ่านไปสักพักยายก็บอกให้เราไปเปิดโทรทัศน์ให้แกเปิดไม่เป็น เราก็บอกว่ารอแป๊บนึงนะ เราก็เล่นเกมต่อ(ยายเ