ชีวิตเด็ก15มันต้องเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ

ยังคงขำไม่หายจากนิทานสุนัข 50  ตัว ก็เยอะนะ  ที่เลี้ยงเอาไว้น่ะ  ทั้งหมดซื่อสัตย์รักนายของมัน เทิดทูน บูชา แม้จะมีอยู่ตัวนึงที่  เนรคุณ ในคอก  50  แล้วพวกที่อยู่นอกคอก..

ก่อนอื่นต้องเล่าก่อนว่า เราเป็นเด็กที่เติบโตมาเพราะตายาย พ่อแม่ทำงานต่างจังหวัด ไปเยี่ยมปีละครั้ง หรือบางปีไม่ไปเลย ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันมาจากตายาย 100% ในตอนนั้นช่องทางการติดต่อเดียวที่บ้านมีที่ท

ปัจจุบันออกเที่ยวแล้วยังงี้คนอื่นจะคิดว่าเรา :)คิดว่าเราเนรคุณไหมครับ  คนอื่นๆเขามองว่าเราเป็นคนยังไงช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับ ผมแค่ไม่อยากยึดติด แต่ก็ยังคิดถึงแม่นะครับไม่ใช่ว่าไม่มีแม่อยู่ในใจ แต่

ผมมีปัญหาอยู่ว่า ตอนที่ผมยังเด็ก พ่อแม่ไปทำงานต่างที่ผมต้องอยู่กับยายสองคนพ่อแม่กลับมาบ้านบ้างไม่มาบ้าง มีพี่น้องอยู่ด้วยกัน 2 คนครับ แต่พออยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ผมก็ได้ย้ายจากยายไปอยู่กับแม่ที่บุณ

สวัสดีค่ะ ปัจจุบันนี้หนูอายุ 20ปี หนูตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะ หนูไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ ทั้งๆที่ในวัยนี้เราควรได้สนุก ได้ใช้ชีวิต แต่หนูกลับรู้สึกอยากตายตลอดเวลา  ตั้งเเต่หนูเด็กๆ หนูอาศัยอ

เราเองก็เด็กทั่วไปคนนึง เเต่ดันเป็นเด็กที่ลงกระทู้เกี่ยวกับเรื่องซึมเศร้าเมื่อหลายปีที่แล้วตอนเรา15 ตอนนั้นเราเองมีปัญหาเกี่ยวกับครอบครัวแล้วก็จิตใจหนักมากๆถึงได้ตัดสินใจลงกระทู้ จากเด็กที่เคยอยากตายใ

การเป็นลูกคนโต เรียนจบสูง ได้ทำงานดี ทั้งที่มันเกิดจากการขวนขวาย ขอทุน หาโอกาส พัฒนาตัวเอง จนมีคู่ชีวิตที่ดี ทำงานดี แต่ครอบครัวกลับมองคุณเป็นตู้ ATM และโยนความรับผิดชอบทั้งหมดมาที่คุณเพราะคุณคือคนที่

ถ้ามองแบบโลกๆ พ่อแม่คือผู้มีพระคุณ ถ้ามองแบบนักปราชญ์ พ่อแม่ก็ยังคงเป็นผู้มีพระคุณ แต่ถ้ามองแบบ 'เนี้ยะ' มันเป็นอีกแบบที่เจตสิกคุณจะสืบค้นหาต้นต่อ ของความเรียบง่ายรายว้นนี้ ซึ่งบางรายก็ไม่เรียบง่าย

อยากขอความช่วยเหลือ ทนายประชาชนนะครับ เป็นเรื่องของคนรู้จัก อายุ80ปี ส่งเสียลูกจนจบปริญญา ให้บ้านให้รถให้ลูก ส่งเสียลูกคนนี้ให้สูง จนจบปริญญาด้านนิติศาสตร์ เพื่อจะเป็นความหวังของครอบครัว แต่แล้วลูกคนน

สวัสดีค่ะ ครอบครัวเราแม่กับยายเป็นซึมเศร้าแล้วเวลามีอะไรบางครั้งเขาทั้ง2มักใส่อารมณ์กับเราเสมอ เรามีน้องสาวคนเล็กเราคนกลางเราพี่ชายแต่พี่ชายเราไม่เคยช่วยเหลืออะไรเอาแต่เที่ยวแล้วทุกอย่างมักมาตกที่เราบ