ชีวิตเด็ก15มันต้องเหนื่อยขนาดนี้เลยหรอ

ก่อนอื่นต้องเล่าก่อนว่า เราเป็นเด็กที่เติบโตมาเพราะตายาย พ่อแม่ทำงานต่างจังหวัด ไปเยี่ยมปีละครั้ง หรือบางปีไม่ไปเลย ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันมาจากตายาย 100% ในตอนนั้นช่องทางการติดต่อเดียวที่บ้านมีที่ท

ปัจจุบันออกเที่ยวแล้วยังงี้คนอื่นจะคิดว่าเรา :)คิดว่าเราเนรคุณไหมครับ  คนอื่นๆเขามองว่าเราเป็นคนยังไงช่วยบอกหน่อยได้ไหมครับ ผมแค่ไม่อยากยึดติด แต่ก็ยังคิดถึงแม่นะครับไม่ใช่ว่าไม่มีแม่อยู่ในใจ แต่

สวัสดีค่ะ ปัจจุบันนี้หนูอายุ 20ปี หนูตั้งกระทู้นี้ขึ้นมา เพราะ หนูไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วจริงๆ ทั้งๆที่ในวัยนี้เราควรได้สนุก ได้ใช้ชีวิต แต่หนูกลับรู้สึกอยากตายตลอดเวลา  ตั้งเเต่หนูเด็กๆ หนูอาศัยอ

เราเองก็เด็กทั่วไปคนนึง เเต่ดันเป็นเด็กที่ลงกระทู้เกี่ยวกับเรื่องซึมเศร้าเมื่อหลายปีที่แล้วตอนเรา15 ตอนนั้นเราเองมีปัญหาเกี่ยวกับครอบครัวแล้วก็จิตใจหนักมากๆถึงได้ตัดสินใจลงกระทู้ จากเด็กที่เคยอยากตายใ

ถ้ามองแบบโลกๆ พ่อแม่คือผู้มีพระคุณ ถ้ามองแบบนักปราชญ์ พ่อแม่ก็ยังคงเป็นผู้มีพระคุณ แต่ถ้ามองแบบ 'เนี้ยะ' มันเป็นอีกแบบที่เจตสิกคุณจะสืบค้นหาต้นต่อ ของความเรียบง่ายรายว้นนี้ ซึ่งบางรายก็ไม่เรียบง่าย

ยายให้ที่ดินลูกสาวปลูกบ้าน หน้าที่บ้านตัวเอง แล้วใช้ทางเข้าออกบนที่ของลูกสาวพอ ลูกสาวตาย ลูกเขยกับหลานเนรคุณ ปิดทางเข้าออก หลานเนรคุณ ทำร้าย ด่าทอ เหมือน หมู หมา ต้องยอมทุกอย่าง ถึงจะได้เข้าออก พอมีทา

ถ้าทุกคนมียายที่เลี้ยงเรามาตั้งแต่เกิดพอแม่เราเสียไม่ยอมให้เราไปอยู่กับพ่อ พ่อเคยบอกให้ฟังว่าตอนจะเอาเราไปอยู่ด้วยยายบอกถ้าเอามันไปใครจะเลี้ยงดูกูใครจะถ้ากูไม่มีมันก็ไม่โอนเงินให้กู พ่อก็เลยต้องยอมเพร

เคยทนทุกๆอย่าง เพื่อรักษาคำว่าครอบครัว กันไหมคะ ทนทุกความรู้สึก ทนทุกการกระทำ เพื่อที่จะตื่นมาในวันพรุ่งนี้เพื่อคำว่า เรายังเป็นครอยครัว ดิฉันเข้าใจในความรู้สึกนั่นดีสุดๆค่ะ และขอสาบานกับตัวเองว่า จนก

เล่าตั้งแต่ต้นเลยนะคะตั้งแต่ตอนเกิดมาแล้วก็อยู่กับตากับยายเลยนะคะเพราะว่าพ่อกับแม่เลิกกันแล้วที่แม่เอาหนูมาทิ้งไว้เพราะว่ากลัวพ่อจะข่มขืนหนูเพราะว่าพ่อก็ไม่ได้มีอะไรหรอกไม่มีอะไรที่ดีตังค์ก็ไม่ส่งให้ก