ช่วยแก้ไขต่อบทกลอน8เกี่ยวกับวันแม่ให้ดูสมบูรณ์แบบขึ้นหน่อยค่ะ

หัวใจหนึ่งดวงห้วงการเวลา ผู้ที่ล้ำค่ามากกว่าสิ่งใด
รักลูกเปรียบเสมือนดวงฤทัย มิใช่ใครแต่คือพระมารดา
หน้าที่แม่มิใช่แค่กำเนิดลูก แม่นั้นปลูกคุณธรรมให้รักษา
ให้คำเตือนเสมือนแสงแห่งปัญญา ให้วิชาคือรู้คิดที่ติดตน
ยามลูกเหนื่อยอนาทรแสนอ่อนล้า ต้องการคำปรึกษาหาเหตุผล
แล้วหันมองรอบกายคล้ายมืดมน ยังพบคนหนึ่งคือแม่คอยแลมอง
-------------------------------------------------------------------------

คือหนูอยากต่ออีกบทนึงค่ะ ส่วนที่แต่งมาพี่ๆช่วยแก้ไขให้ไพเราะขึ้นหน่อยนะคะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ🙏