นี่เป็นอาการของโรคทางจิตเวชหรือเเค่เก็บกด

สวัสดีครับ ผมอยู่ในวัยเรียนแลเวทุกข์ใจครับ ผมอาจจะเล่าไม่เก่ง แต่ให้ถึงรู้สึกที่สุด ตอนช่วงกลางปีเครียดเรื่องเรียนจนท้อเศร้า ทำร้ายตัวเองและความคิดแยากฆ่าตัวจายจนทำเพื่อนทุกคนเป็นห่วง เสพติดการทำร้าย

เรามีอาการร้องไห้ก่อนนอน(และตอนตื่นในบางครั้ง)เป็นประจำ อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง ตั้งแต่อนุบาล3จนตอนนี้ม.6อ่ะค่ะ อาการคือจะตจินตนาการเรื่องเศร้าๆและร้องไห้ และสมมุติตัวละครขึ้นมาเองอ่ะค่ะ ช่วงพีคๆคือตอ

เป็นแนวชายหญิงค่ะ เคยอ่านตั้งแต่สมัยประถมจนตอนนี้เรียนมหาลัยแล้ว เล่มหนามาก จำได้คร่าวๆว่านางเอกน่าจะชื่อขิมหรือปกเป็นรูปขิมนี่แหละค่ะเริ่มเนื้อเรื่องโดยประโยคของบ่าวที่อุทานว่าอกอีแป้นจะแตกเหมือนตอนน

สวัสดีครับ ขอพื้นที่ระบาย... ตัวผมเองนั้น คิดว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า ขั้นไหนผมไม่รู้ แต่ เป็นคนไม่ค่อยมีเพื่อน มีก็ไม่มีเพื่อนสนิท ที่เข้าใจในสิ่งที่เราเป็น ผมสะเทือนอารมณ์ จากหลายๆเหตุการณ์ (ขอไม่เ

คือเรามีเพื่อนอยู่2คนค่ะที่สนิทกันแต่อยู่มาวันหนึ่งเขาก็เครียดเรื่องที่คะแนนพฤติกรรมมันคาดเคลื่อนแล้วตอนนั้นเพื่อนคนนั้นเขาเครียดมากๆแต่ด้วยความที่เราเป็นคนที่ไม่สนใจอะไรคือจะบอกว่าไม่เป็นไรก็ได้แต่ถ้

เคยเป็นไหมคะ ร้องไห้แล้ว อยากฆ่าตัวตาย เป็นอาการที่แบบบางวันอยู่ๆก็ร้องไห้ ไม่มีสาเหตุแล้วแค่ซึมเศร้าธรรมดา แต่ทุกวันนี้เริ่มหนักแล้ว ร้องไห้คนเดียวไม่มีใครรู้ อยู่แต่คนเดียวเก็บกดมาก แต่ที่โรงเรียนก

เราใช้ชีวิตอยู่กับพี่ชายแต่ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ไม่ค่อยสนิทกันไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไรเหมือนมันไม่มีเรื่องให้พูดคุยจนกลายเป็นความเหงาเหมือนเราใช้ชีวิตอยู่คนเดียวในโลกใบนี้เรามีความทุกข์อะไรเราไม่สา

คือก่อนหน้านี้เราเป็นคนสดใสมากๆคนนึง เเต่มีวันนึงที่เราไปเจอเหตุการณ์นึงที่ทําให้เรา เครียดมากๆ มันฝังใจ จากปกติเราไม่เคยกังวลไร ตอนนี้ขี้กังวลทุกอย่าง มั้งที่เรื่องจบเเล้ว เเต่กลัวเจอเเบบนี้อีก กลัวเ