ช่วยถอดบทประพันธ์นี้หน่อยได้มั้ยค่ะ "ฝ่ายว่านางผีเสื้อก็เชื่อถือ คิดว่าซื่อสุจริตพิศมัย.........

ฝ่ายว่านางผีเสื้อก็เชื่อถือ คิดว่าชื่อสุจริตพิสมัย จึงตอบว่าถ้ากระนั้นฉันจะไป อยู่เขาใหญ่ในป่าพนาวัน พระโฉมยงจงอยู่ในคูหา เลี้ยงรักษาลูกน้อยคอยหม่อมฉัน จะอดใจให้เหมือนคำที่รำพรรณ ถ้วนสามวันก็จะมาอย่าอ

"จะเหลียวซ้ายสายสมุทรสุดสายตา จะเหลียวขวาคสันคลุ้มกลุ้มโพยม" วรรคแรกที่เราลองถอดคือ จะหันไปทางซ้ายก็เจอแต่ทหาสมุทรที่ไกลสุดลูกหูลูกตา จะหันไปทางขว่มีควันลอยเต็มอากาศ ไม่ทราบว่าใช่ป่าว ขอคำแน

จึงถามนางเงือกน้อยกลอยฤทัย เกาะอะไรแก้วตาตรงหน้าเรา ฯ ๏ นางเงือกน้ำบอกสำคัญว่านั่นแล้ว คือเกาะแก้วพิสดารเป็นชานเขา พระฟังนางสร่างโศกค่อยบรรเทา จึงว่าเราเห็นจะรอดไม่วอดวาย แล้วพิศดูภูผาศิลาเส

พอเห็นเงาเขาขวางอยู่กลางน้ำ พิลึกล้ำกว่าคิรีที่ไหนไหน จึงถามนางเงือกน้อยกลอยฤทัย เกาะอะไรแก้วตาตรงหน้าเรา นางเงือกน้ำบอกสำคัญว่านั้นแล้ว คือเกาะแก้วพิสดารเป็นชานเขา พระฟังนางสร่างโศกค่อยบรรเทา จึงว่า

กระดูกนื้วเท้า นิ้วนางขวาหักค่ะ หรือเรียกว่าร้าวก็ได้เพราะไม่ถึงขั้นหักออกจากกัน (หักตรงโคนนิ้ว) รบกวนสอบถามค่ะ 1. ตอนนี้หมอดามแบบบัดดี้กับนิ้วกลางให้ ผ่านมา 2 อาทิตย์แล้วรอยช้ำต่าง ๆ หายไปแต่ยังขยับ

พระฟังนางพลางนึกคะนึงหมาย ซึ่งฝันร้ายก็เพราะจิตคิดเราหนี เห็นจะไปได้ตลอดรอดชีวี แต่นางผีเสื้อนั้นจะอันตราย พอได้ช่องลองลวงดูตามเล่ห์ สมคะเนจะได้ไปดั่งใจหมาย จึงกล่าวแกล้งแสร้งเสเพทุบาย เจ้าฝันร้ายนักน

อยากทราบว่า พระอภัยมณีตอนหนีนางผีเสื้อสมุทร มีบทประพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับฉากตอนที่ นางผีเสื้อสมุทรร้องไห้ ถึงพระอภัยมณี ที่กำลังหนีจากไป โดยเดินทางด้วยเรือ ไหมคะ หาในหนังสือแล้วไม่เจอ เลยอยากจะมาสอบถาม