ลองเปิดใจฟังใจความสำคัญของ คัมภีร์จิต ปรัชญาปารมิตา เมื่อเทียบกับเถรวาท

พวกที่ยึดติดในตำราคัมภีร์ ติดตัวศาสดา ติดในคำสอน แบบกู่ไม่กลับ เป็นพวกที่มีธรรมวิจยะ แต่ขาดซึ่งเมตตา กรุณา ชอบอ้างยกพระพุทธเจ้า คิดว่าตนอธิบาย สอนถูกต้อง คนอื่นผิดหมด พวกนี้ ตายแล้วจะไปไหน? 1. สภา

เอกสารนี้เป็นการวิเคราะห์แหล่งที่มาของหลักธรรมจากแนวคิด "สัพพูปธิปฏินิสสัคโค ตีขันธ์ 5 ในแตกก็พอ" โดยมีใจความสำคัญสรุปได้ดังนี้: อุปธิ 2 เพลิงกิเลส (อุปาทาน) – เมื่อละความยึดมั่นถือมั

คือจขกทสงสัยคนบางกลุ่มที่ค่อนข้างหมดศรัทธาและต่อต้านศาสนาที่แบบคร่ำครึเน้นเชื่อแบบงมงายคร่ำครึแล้วหันมาสนใจแนวทางปรัชญาเซน​ ต้องหลอกตัวเองหนีความจริงแบบทำเป็นรับไม่ได้ด้วยว่าเซนเป็นหลักพุทธ​ เป็นนิกาย

ปัญหาสังคม ในประเทศไทย ชักจะหนักขึ้นไปทุกที ฉ้อโกง sexual harass ยาเสพติด การพนัน คอรัปชั่น อิจฉาริษยา ฯลฯ ประเทศไทยมีครบ เทียบกับสิงคโปร์ ที่นับถือขงจื้อ ไต้หวัน จีน นับถือมหายาน (เน้นสมาธิ) ญี่ป่

กระทู้ก่อนถามไป จำคำถามไม่ได้ แต่ได้คำตอบที่ว่า เคยมีพระมรณภาพ ไปเกิดเป็นตัวเลนในจีวร เพราะมีจิตผูกพันอยู่ พอสิ้นอายุขัยตอนเป็นแมลง กรรมดีที่สั่งสมไว้ จึงค่อยส่งผลน่ะค่ะ เลยสงสัย โดยเฉพาะในทางเถรวาท

พุทธนี่จะไปทางมหายานใช่ไหมคะ อยากทราบว่าทั้ง เถรวาทและมหายาน กล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ว่าอย่างไรค่ะ บางทีเหมือนเราคิดอะไรในใจ แล้วเกิดความบังเอิญ หรือเพราะเราหมกมุ่นในเรื่องนั้น ๆ เลยทำให้เกิดการสังเกตเป็

ฝ่ายเถรวาทพูดถึงกิเลส หรืออนุสัย และสังโยชน์ แล้วมหายานมีกล่าวไว้บ้างไหมคะ อยู่ในคัมภีร์ไหนคะ