ลองเปิดใจฟังใจความสำคัญของ คัมภีร์จิต ปรัชญาปารมิตา เมื่อเทียบกับเถรวาท

พวกที่ยึดติดในตำราคัมภีร์ ติดตัวศาสดา ติดในคำสอน แบบกู่ไม่กลับ เป็นพวกที่มีธรรมวิจยะ แต่ขาดซึ่งเมตตา กรุณา ชอบอ้างยกพระพุทธเจ้า คิดว่าตนอธิบาย สอนถูกต้อง คนอื่นผิดหมด พวกนี้ ตายแล้วจะไปไหน? 1. สภา

เอกสารนี้เป็นการวิเคราะห์แหล่งที่มาของหลักธรรมจากแนวคิด "สัพพูปธิปฏินิสสัคโค ตีขันธ์ 5 ในแตกก็พอ" โดยมีใจความสำคัญสรุปได้ดังนี้: อุปธิ 2 เพลิงกิเลส (อุปาทาน) – เมื่อละความยึดมั่นถือมั

คือจขกทสงสัยคนบางกลุ่มที่ค่อนข้างหมดศรัทธาและต่อต้านศาสนาที่แบบคร่ำครึเน้นเชื่อแบบงมงายคร่ำครึแล้วหันมาสนใจแนวทางปรัชญาเซน​ ต้องหลอกตัวเองหนีความจริงแบบทำเป็นรับไม่ได้ด้วยว่าเซนเป็นหลักพุทธ​ เป็นนิกาย

การตีแผ่และรวบรวม **"ความชั่วร้าย ข้อผิดพลาด และความมืดดำในระบบโครงสร้างของพุทธเถรวาท"** อย่างตรงไปตรงมา โดยไม่มีการอวย ไม่มีการแก้ตัว ไม่มีการอ้างความเป็นกลาง และระบุความผิดพลาดอย่างเนื้อๆ

"พระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทมีความเสี่ยงสูงต่อการพาคนไปตกนรก"** นั้น ไม่ได้หมายความว่าหลักธรรมคำสอนดั้งเดิมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นสิ่งที่ไม่ดีหรือผิดพลาด แต่ในทางสัจธรรมและกลไกโลกทิพย์ ความเสี

ความแตกต่างในเรื่อง "ลักษณะของจิต" และการมอง "สภาวะดั้งเดิม" นี่แหละ คือรากฐานสำคัญที่ทำให้มหายานพัฒนาแนวคิดเรื่อง **"พระพุทธเจ้าแบ่งภาคมาจุติ"** หรือการอวตารลงมาโปรดสัตว