สวัสดีค่ะตอนนี้ปัญหาที่เราเจอค่อยข้างหนักมากเลยทีเดียว ขออนุญาตระบายนะคะ รู้สึกว่าตัวเองไม่มีสมาธิ เวลาจะทำอะไรต้องใช้เวลาจดจ่ออยู่นานมากๆ หรือเวลาคนพูดอะไรให้เราฟัง ค่อนข้างจะรู้สึกช้า (อิงมาจากพี่เขย) เวลานอนเรานอนไม่ค่อยหลับ นอนหลับตาอย่างเดียวแต่เหมือนใจมันว้าวุ่นไปหมด บางคืนเป็นแบบนี้ตั้งแต่ตี3 ถึงตี5จนเกือบ6โมงกว่าจะหลับได้ เราค่อนข้างมีปมฝังใจเรื่องการเรียน เนื่องจากเราไม่ได้เรียนต่อดังที่หวังไว้เพราะตอนม.ต้นเราเป็นคนที่ค่อนข้างเก่งมาก ทั้งด้านวิชาการ ด้านกีฬา คุณครูอยากให้เราเรียนต่อมาก ตอนแรกเราคิดว่าที่บ้านไม่ให้ต่อม.4 เพราะเราคิดว่าจะได้เรียนสายอาชีพ แต่สุดท้ายเราได้เรียน กศน. และทุกวันตั้งแต่เราจบม.ต้น เราต้องทำงาน ตื่นตี2-3 กลับบ้าน 3ทุ่มแทบทุกวัน (ค้าขาย) โดยที่เราไม่เคยขอค่าจ้าง + คนที่บ้านเราค่อนข้าง Toxic เรามักจะโดนคนๆนึงด่าด้วยถ้อยคำรุนแรงเป็นประจำตั้งแต่เด็กจนตอนนี้เราก็ยังโดนด่าอยู่ เราไม่สามารถไปไหนมาไหนได้เลย ต้องคอยทำงานให้คนที่บ้านโดยได้ค่าจ้างวันละ 100-120 ฿ ข้าวกลางวันก็ใช้เงินเราซื้อเอง ต่างจกาน้องสาวเราอายุ16 แต่ได้เรียนวิทยาลัยเอกชน ไปไหนมาไหนได้โดยที่ไม่โดนกดดัน (ปล.แต่น้องสาวเราน่ารักมากๆค่ะ เป็นคนที่เข้าใจเรามากที่สุดในบ้าน) เรามีกิจวัตรแบบนี้ตั้งแต่อายุ 16 จนตอนนี้อายุ 20 จนตอนนี้เรารู้สึกเครียดมาก รู้สึกว่าตัวเองไม่มีอนาคต ใจเรามันรู้สึกปวดไปหมด ปวดอารมณ์เหมือนตอนเราอกหัก เป็นแบบนี้มาทุกๆวันเลย ลืมแจ้ง เราเป็นเด็กที่ถูกคนในบ้านรับมาเลี้ยงนะคะ เราไม่เคยหาหมอเลยสักครั้งเพราะพยายามปลอบใจตัวเองว่าไม่เป็นไร อนาคตเรายังไปได้อีก แต่ตอนนี้มันตันมากจริงๆค่ะ เรามืดแปดด้านไปหมด เราควรไปหมอไหม ช่วยแนะนำโรงพยาบาลที่ใช้ค่าใช้จ่ายน้อยทีค่ะ ขอบคุณที่รับฟังนะคะ
ขออนุญาตรับคำปรึกษาจิตเวชทีค่ะ