ไม่มีกำลังใจในการใช้ชีวิตเลยค่ะ

สวัสดีครับผมเป็นนักเรียนธรรมดาคนนึงที่ช่วงปิดเทอมไปทำงานพาร์ตธามที่ ๆ แห่งหนึ่งครับประมาณ 2 เดือนได้ ตอนที่ไปทำงานก็มีเหนื่อยบ้างตามประสาผมหาเงินมาจ่ายค่าเทอมครับ แต่เรื่องมาเกิดตอนเปิดเทอมตอนแรกผมมีค

สวัสดีครับ ตอนนี้เรียนอยู่ปี 3 กำลังจะขึ้น ปี 4 ครับ ที่ผมอยากลาออกเพราะ ตอนช่วง ปี 2 เทอม 2 หรือก่อนหน้านี้ ผมเกรดเริ่มตก เริ่มติด F ครับ ผมลองพยายามในแบบของผมแล้ว แต่ยังตกเหมือนเดิมจนเริ่มท้อในเทอม

เป็นซึมเศร้ามา เกือบ 10 ปี กินยาตลอด แต่ช่วงนี้ดิ่งมากเลย หาที่ระบายเลยมาพิมพ์ใส่นี้ไว้ มันรู้สึกเหนื่อย ท้อ ดิ่ง ความรู้สึกว่าไม่อยากจะอยู่มันมาอีกละ เบื่อมาก ครส. นี้ เมื่อไหร่มันจะไปจากเราซะที

ไม่เคยถามว่าเหนื่อยไหม ไหวไหม เป็นยังไงบ้างไม่เคยให้กำลังใจหรือปลอบใจใดๆ นอกจากคำด่าคำนินทาพอไม่ได้ดั่งใจเอาลูกไปพูดเสียๆหายๆให้คนมองว่าลูกตัวเองไม่ดีทั้งๆที่ลูกพยายามทำทุกวันนี้ก็เพราะอยากให้ครอบครัว

คือเราขอเล่าเป็นสตอรี่สั้นๆนะคะ คือเราเริ่มมีอาการเศร้า เสียใจ ผิดหวัง ในหลายๆเรื่องสะสมมาเป็นเกือบ5ปีได้ค่ะ มันก็มีนะคะช่วงเวลาความสุข เเต่สุดท้ายเราก็กลับมาเศร้าเหมือนเดิม คือ 1.ตั้งเเต่ม.ต้น เปิดเท

เรามีแพลนลาออกกลางเดือนหน้า (เนื่องจากเกิดปัญหากับที่คนร่วมทำงานที่ทำงาน ขออนุญาตไม่เล่า) จริงๆเราหาที่ใหม่มาพลางๆแล้ว ซึ่งต้องได้งานใหม่ก่อนกำหนดลาออก 30วัน ตอนนี้เครียดมาก งานใหม่ก็ยังไม่ได้ งานเก่า

เป็นคนคนหนึ่งที่อารมณ์ดีนะเเต่ก่อนทุกวันนี้ไม่ชอบเล่นชอบคุยอยากอยู่คนเดียว ชีวิตมันดิ่งมากเลยตอนนี้ไม่รู้ทำไง

วันนี้รู้สึกเหนื่อยๆ ดิ่งแปลกๆ55555 ท้อนิดโหน่ย คนอื่นหละเป็นไงกันบ้างงง มาให้กำลังใจกันเนอะ

สวัสดีค่ะ อยากปรึกษาเพื่อนๆพี่ๆตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ ช่วงนี้รู้สึกเฟล+อารมณ์ดิ่งมาสักพักแล้วค่ะเพราะเรื่องนี้เลย จะขอเล่าตั้งแต่ต้นเลยนะคะ เดิมทีแล้วเราไม่ใช่คนที่หัวดีสักเท่าไรค่ะกว่าจะเข้าใจเนื้อหา