มีใครเป็นแบบเราบ้างคะ เวลาคุยกะอีกฝ่ายไม่รู้จะสบตายังไง

เคยมั้ย ชอบที่จะสบตาคนที่แอบชอบ ชอบนั่งจ้องตาเขา เวลาพูด เขาก็จ้อง ชอบหันมาปะสายตาแบบบังเอิญ (หรือบางทีฝ่ายเรานี่แหละ ทำให้มันดูเหมือนบังเอิญ 55555) แล้วต่างคนต่างจ้อง แบบปกติไอเราก็เป็นคนขี้อายนะ แ

คือเราชอบเหม่อมองต้นไม้มองนู่นมองนี่ที่ไม่ใช่คนเป็นเวลานาน แต่ปากเราก็ยังพูดกับตัวเองกับเพื่อนอยู่ บางทีเพื่อนก็มองตามที่เราจ้องอยู่มันก็งงว่าจ้องไร เหมือนว่าสนทนากันอยู่แต่อีกฝ่ายเอาแต่เหม่อไม่สบตา&n

ทุกครั้งพบสบตาผวาจิตกุลขนิษฐ์ใจฉันแอบหวั่นไหวแม้ครืนครั่นรอมอบช่อดอกไม้เพราะหัวใจจำนนต้องมนต์รัก"หวังดวงตาเธอนั้นอย่าหันหลบฉันอาจพบความจริงสิงสลักสบสัมผัสสายตาฉันมาทักใคร่ขอควักหัวใจฉันให้ครอง&qu

มันเป็นเทคนิคของเราค่ะ มีไครทำเเบบนี้บ้าง เเต่คนที่คุยด้วยจะมองออกมั้ยคะว่าที่จริงเราทำสายตาเบลอ ไม่ได้จ้องตาเค้าจริงๆ

เราเผลอไปสบตากับผู้ชายคนหนึ่ง แล้วจ้องแบบนานมาก คือไม่รู้ตัวเองอ่ะอย่างกับถูกสะกดจิต (ดูเว่อไปมั้ย555แต่เป็นอย่างนั้นจริงๆนะ) เหมือนโลกมันหยุดหมุน ทำไรไม่ถูก แล้วเค้าก็ยิ้มให้เรา คือเป็นรุ่นพี่ที่ รร.

เขาเก๊กใส่เรา บางทีที่เราหันไปก็ได้จ้องตากัน แล้วเค้าก็เขิลเราเราขอดูรอยสัก ไม่กล้าสบตาเราเท่าไหร่ เมินเรา แสดงว่าเค้าชอบเรามั้ย

อยากเลิกติดมือถือ อยากใช้ชีวิตแบบสมัยก่อน ที่ไม่เล่นมือถือมากเกินไป เอาแต่พองามทำไมมันทำไม่ได้ครับ ใครมีวิธีบ้างครับ ที่แค่เล่นไม่เกิน 6ชม. ไม่ใช่ต้องจ้องกับมัน อยากอยู่กับธรรมชาติ กับตัวเอง

เคยเห็นหลายครั้งหลายคนแล้วครับ ที่ทักคนที่ชอบไป หลายครั้ง จนอีกฝ่ายรำคาญ หรือบางที เป็นการเทคแคร์ด้วยครับ เช่นไปหา อาสาไปส่งนู่นนี่ ขอช่วยนู่นนี่ กลายเป็นว่าเยอะเกินไป ทำแบบไหนครับถึงจะเรียกว่าพอดี แล