ท้อกับการเรียนมากครับ

***หยาบหน่อยนะครับ***
คือผมเป็นเด็กช่างเทคนิคคอม  
คือผมไม่รู้เรื่อง  ไรเลย ผมพยามแล้วนะ แต่ผมก็คือผมว่ะ แล้ววันนี้ผมเจอหนักจริงๆ ผมร้องไห้ กับการที่ผมตอบคำถามอะไรไม่ได้ ผมไม่โทษใครนะ  ผมต้องมานั่งร้องไห้กับความรู้สึกแบบว่า ผมโง่ ผมไม่เหมือนเพื่อนเลยว่ะ แต่คำถามง่ายแต่ผมตอบไม่ได้ ผมพยามที่สุดแล้ว แต่เหมือนมันยังไม่พอ  ความรู้สึกนี้มันมีแค่ผมจริงที่เข้าใจ ผมแค่อยากจะระบาย มันเก็บกดมานานจริง ขอบคุณที่อ่านมาจบนะครับ