เครียดกับชีวิตมากๆ

เรื่อง​มีอยู่ว่า แฟนผมไปโรงเรียน​ไปส่งงานแล้วกลับมา​บ้านเพื่อที่จะเปลี่ยน​เสื้อแล้วไปช่วยคนประสบภัยน้ำท่วม ระหว่าง​เปลี่ยน​เสื้อ​อยู่​บ้าน ก็คุยกับยายว่าที่กลับมาจะมาเปลี่​ยนเสื้อ แล้วจะไปช่วยแจกถุงยั

ผมเคยมีตังมีเงินพอสมควรอยู่กับพ่อแม่ทำงานกันปกติอยู่มาวันหนึ่งแม่ผมก็ชวนกันกับไปเยี่ยมตายายที่ต่างจังหวัดก็ไปเจอป้าน้าพี่น้องมากมายเราก็จำได้ลางๆว่าเค้าเคยเลี้ยงเรามาก่อนด้วยจำได้แล้วก็อยู่ไปเกือบๆอาท

ไม่อยากอยู่ในสภาพเเวดล้อมนี้เเล้ว เลิกไม่สนใจคำพูดไม่ได้ เพราะยิ่งเราไม่พูดโต้ตอบ คนอื่นๆก็พูดไม่ดีใส่ขึ้นเรื่อยๆเลย รวมถึงญาติที่ไม่ถูกกันนี่ยิ่งไปกันใหญ่ อีกทั้ง2คนในครอบครัวที่เข้าข้างเเต่คนเเบบน

สวัสดีค่ะตอนนี้เรากำลจะเรียนจบ ปี 4 ซึ่งแม่ของเราเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเพราะพ่อเราเสียตั้งแต่เด็กๆ เราไม่ชอบงานข้าราชการมากและไม่อยากเป็นแต่ถูกแม่กดดันมาตั้งแต่เด็กๆว่าจะต้องเป็นจะต้องสอบ ซึ่งเราชอบทำขนม

ผมอยากจะปรึกษาเรื่องนึงกับทุกคนครับพอดีแฟนผมเค้าเครียดเรื่องครอบครัวของเค้าคือพ่อเค้าเมาทุกวันแล้วก็พูดไม่ดีกับแฟนผมตอนนี้เค้าเครียดทุกวันจนจะลองทำแบบประเมินเค้าอยู่ในขั้นโลกซึมเศร้าผมอยากจะเป็นกำลังใ

งานหายาก เงินเดือนก็น้อย เงินเดือนออกมา จะซื้อข้าวกินให้ครบ3มื้อ ยังยาก เมื่อไหร่จะยืนได้ด้วยขาตัวเอง อยากมีตังค์ให้ตัวเองเเละลูก เเค่ค่าข้าวเเต่ละมื้อก็ยังดี

ตอนนี้ผมอายุ 15 ปีเรียนไม่เคยติด0ติดร และกำลังจะจบม.3แล้วแต่ติดตรงที่ไม่มีตังจะมาจ่ายค่าเทอมเนี่ยสิ แม่ผมก็ว่างงาน ยายผมก็นอนป่วย ถ้าแม่ผมไปทำงานตอนนี้ก็จะไม่มีใครมาดูแลยาย เครียดมากครับชีวิตไร้อนาคตม

วันนี้ฉันจะมาเล่าเรื่องราวในวัยเด็กของเรา.เราเป็นคนราชบุรีพ่อกับแม่เรา หย่ากันตั้งแต่ตอนเรายังเล็กมากๆ นับจากนั้นแม่เราก็เลี้ยงเรามาตลอด..แม่เป็นทุกอย่าง.ตอนนั้นแม่ทำงานเป็นนักร้อง แม่ก็จะเอาเราไปด้วย

ครอบครัวมี10คนพ่อแม่พี่ชายพี่สาว2พี่สะไภ้อยู่บ้านเดียวกันแม่พึ่งเสียไม่ถึงปีพ่อมีใหม่เเม่เลี้ยงทำไรไม่เป็นเลยแค่ล้างจานยังไม่สะอาดแรกบอกให้เขาล้าฃดีๆหรือใส่รองเท้าดีๆถ้าไม่ใส่เข้าบ้านพื้นในบ้านก็สปรกส