คือเรื่องมันเป็นแบบนี้ มือถือของเรามันเก่ามากๆแล้วจวนจะพังเต็มทีบางครั้งอยู่ๆก็ดับไป แล้วช่วงโควิดนี้มือถือมันจำเป็นต่อการเรียนมากๆและข้อมูลภายในมีแต่ข้อมูลสำคัญกลัวจะพังเสียก่อนไม่ทันย้ายข้อมูล ตั้งแต่ปลายปีที่แล้วก็ได้ขอกับผู้ปกครองว่าอยากได้มือถือใหม่ เขาก็สัญญาว่าต้นเดือนมกราจะซื้อให้ แล้วก็ผลัดๆๆเรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้ พอทวงถามก็โดนหาว่าเป็นเด็กเอาแต่ใจ ญาติๆก็นินทากันเพราะพากันเอาไปเล่า แต่ไม่เข้าใจทำไมถึงไม่ว่าผู้ปกครองบ้างที่ไม่รักษาคำพูดเลย ให้รอใจเก้อแบบนี้ไปเรื่อยๆผลัดไปเรื่อยๆถึงสักวันต้องได้ แต่ตอนนี้รู้สึกเสียความรู้สึกจริงๆที่โดนมองแบบนี้ รอ รอได้แต่ทวงหน่อยเพราะกลัวในมือจะพังก่อน ทำไมต้องโดนขนาดนี้ถ้าเขาซื้อให้คงไม่ทวงให้โดนนินทาหรอก สิ่งที่อยากจะถามคือ
1.เราดูเอาแต่ใจมากไหม?
2.สิ่งที่พวกเขาทำกันถูกแล้วหรือ?
3.รายได้ครอบครัวเฉลี่ย20000-30000บาท/เดือน เข้าขั้นยากจนไหมคะ?
เราดูเอาแต่ใจไปไหม?
1.เราดูเอาแต่ใจมากไหม?
2.สิ่งที่พวกเขาทำกันถูกแล้วหรือ?
3.รายได้ครอบครัวเฉลี่ย20000-30000บาท/เดือน เข้าขั้นยากจนไหมคะ?