เราผิดไหม?

เรื่องมีอยู่ว่าพ่อกับแม่เราเลิกกันตั้งแต่เรา2-3ขวบ แล้วเราก็อยู่กับตายายที่ต่างจังหวัด แม่เราไม่ค่อยกลับบ้านมาหาเราเลยตั้งแต่จําความได้แม่มาหาแค่3-4ครั้งจนตอนนี้เราอายุ15-16แล้วแม่ก็ยังไม่ค่อยกลับมาหาเราเหมือนเดิมตอนอยู่ประถมเรารอแม่ให้กลับมาบ้านทุกๆปีแต่ก็ผิดหวังเราแค่อยากให้แม่มาหาเหมือนที่พ่อแม่คนอื่นกลับมาหาลูกบ้างรออย่างมีความหวังตลอดจนเราอายุ12เราก็ไม่คิดที่จะรอให้แม่กลับมาหาเพราะที่รอหลายๆครั้งเราก็ผิดหวังตลอดจนเราชินพอมาถึงตอนเราอายุ15-16ปีเเล้วยายก็บอกว่าแม่มีน้องเราสตั๊นร้องไห้เสียใจเพราะแม่ไม่เคยบอกเราว่ามีคนใหม่ไม่เคยเห็นหน้าคนใหม่ของแม่เลยไม่รู้ว่าเป็นใครมารู้เองคือแบบรู้สึกเจ็บร้องไห้ทุกวัน แต่ตอนนี้ทําใจพอได้แล้ว แล้วแม่ก็พึ่งมาบอกว่าท้อง 
จะผิดไหมที่เรารู้สึกเฉยชากับสิ่งที่แม่บอกตอนนี้แล้วยังบอกว่าช่วยเลี้ยงน้องด้วยนะ ไม่ค่อยจะมาหามาให้ความรักยังจะทํากับแบบนี้อีก  ถ่าเราจะไม่อยากคุยกับแม่แล้วไม่อยากจะเจอกันอีกแล้ว พอเราทําแบบนี้ ทุกคนที่เป็นญาติก็บอกเราไม่ดีแถมช่วยกันมาปกปิดมาตลอดเราพึ่งมารู้ เราจะทําแบบนี้ผิดมากไหม