[CR] รีวิวขึ้นภูกระดึงกับเด็กวัยเตาะแตะ

เด็ก 2 ขวบ พิชิตภูกระดึง หรอ? ได้ไหม?? ยังไง???

คำถามนี้เกิดขึ้นตอนปลายปี 2021 ที่สถานการณ์โควิดเริ่มดีขึ้นแต่เราก็ยัง prefer การเที่ยวแนวธรรมชาติ

เราเลยลองนึงถึงว่าที่ผ่านมาเราเคยขึ้นดอยขึ้นเขาที่ไหน ที่ใช้เวลาไม่มากนัก ก็เลยนึกถึงภูกระดึง!

เราเคยใช้เวลาครึ่งวันถึงภูและบนภูก็สะดวกสบายระดับหนึ่ง เลยตัดสินใจใช้วันลาช่วงปลายปีไปภูกระดึงด้วยกัน 3 คนพ่อแม่ลูก!


เราออกเดินทางวันอาทิตย์ที่ 26 ธ.ค. แต่เช้าตรู่ แวะที่ มอหินขาว ซึ่งเป็นครึ่งทางจากกรุงเทพไปถึงจังหวัดเลย ให้ลูกสาวได้ออกมาวิ่งเล่น ทานอาหาร ชมวิว


รูปแรกลูกสาววัย 2 ขวบขอเป็นตากล้องถ่ายให้ก่อนเลย

ก่อนจะที่ไปดูหินเราแวะทานข้าว ชมวิวที่ผาหัวนาค

 


เราเดินทางต่อสู่จังหวัดเลยเข้าพักที่ homestay ใกล้ทางขึ้นภูกระดึง

วันรุ่งขึ้นเราออกจาก homestay ตั้งแต่ 6:45 หวังว่าจะได้ขึ้นรอบแรกตอน 7:00 แต่พอมาถึง ใช้เวลาหาที่จอดรถพอควร และทำการลงทะเบียนต่างๆ ทางอุทยานมีการเช็คการได้รับวัคซีน Covid-19 ของทุกคนที่จะขึ้นภู
  
เราแพ็คสัมภาระทุกคนรวมกันใน backpack อันเดียว ส่วนอีก backpack เป็น VIP seat สำหรับ little princess ของเรา เก้าอี้ตัวนี้เป็นอุปกรณ์สำคัญที่สุดของทริปนี้ มีเข็มขัดไว้รัดตัวเด็กเพื่อความปลอดภัย มีหลังคาไว้กันแดด pockets ใต้ที่นั่งไว้เก็บของ มีที่ไว้เท้า และที่สำคัญมี back support สำหรับคนหาบลูก😅

จุดแรกที่ต้องตัดสินใจคือจะฝากเป้สัมภาระเราให้ลูกหาบดีมั้ย นะจุดนั้นคือรู้สึกพร้อมมากกก ไหนๆระหว่างเรา 2 คน คนนึงต้องหาบลูกอยู่แล้ว อีกคนก้อหาบเป้ละกันจะได้เท่าเทียม😅

จากนั้นก็เริ่มกันเลย!




เริ่มขึ้นประมาน 8โมง คนไม่เยอะมาก ไม่นาน ประมาน 8:45 ก็ถึงทางที่เป็นขั้นบันไดเดินง่ายเลยให้เด็กน้อยลงมาเดินออกกำลังกาย

ประมาน 10โมงเช้า ถึงจุดพักแรกให้เด็กน้อยออกมาวิ่งเล่น ทานอาหารเช้า แต่ชอบมากสุดคือแตงโมหวานๆ เย็นๆ ใช้เวลาในการพักนานอยู่ประมาน 1 ชั่วโมง เพื่อให้เด็กน้อยอิ่มท้อง เล่นให้เต็มที่ก่อนที่ต้องนั่งอีกยาวๆ


เดินโยกเยกไปสักพักก้อได้เวลานอนกลางวัน

เดินต่อสักพักคุณแม่เริ่มไม่รอด หาลูกหาบช่วยแบกกระเป๋าระหว่างทางได้สักพัก พอใกล้จุดพักที่ 3 คุณพ่อก้อเริ่มไม่รอดด้วยตระคริววว ลูกสาวไม่รีรอ เข้ามาช่วยนวดทันที


จากจุดพักนี้ก้อจะเป็นช่วงสุดท้ายก่อนถึง mountain top ซึ่งชันมากกก เป็นคิวคุณแม่แบกน้องขึ้น ก็ก้มหน้าก้มตาเดินไปไม่ต้องคิดมาก >.< ส่วนเด็กน้อยก็ฟังเพลงเพลินๆไป มิได้กลัวเลย



ในที่สุด... ก้อถึงหลังแป the mountain top!


หน้าตาตอนถึง ทำไมเป็นแบบนี้! อ่อ...ยังฟังเพลงเพลินอยู่ยังไม่อยากลงจากเก้าอี้มาถ่ายรูป >.<

สักพักก้อเริ่มได้รูปดีๆ หน่อย

  
ระหว่างพักที่หลังแป ได้ชื่นชมใบเมเปิ้ลเปลี่ยนสี สวีทกันพ่อลูก


ถึง mountain top แล้วยังไม่จบแค่นั้น ต้องเดินต่ออีก 3 กม. ถึงจะถึงที่กางเต็นท์...

ตอนนี้ก้อ 5 โมงเย็นแล้ว ถึงทางจะเรียบๆ ก้อต้องรีบเดินให้ถึงที่กางเต็นท์ก่อนพระอาทิตย์ตก

ในที่สุดก้อมาถึงตอนฟ้าเริ่มมืดพอดี รับเครื่องนอนเข้าเต็นท์ ตอนไปทานข้าวเย็น ได้เจอน้องกวาง

หลับสนิทกันมากจากที่เดินมาทั้งวัน

ตี 5 กว่าๆเริ่มได้ยินคนไปชมพระอาทิตย์ขึ้น พวกเราขอผ่าน นอนต่อค่ะ


หลังจากได้ทานอาหารเช้าอร่อยๆ เราก้อเริ่มวางแผนการเดินเที่ยว

ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว >> องค์พระพุทธรูป >> สระอะโนดาด >> ผาเหยียบเมฆ >> สระแก้ว >> ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว


แดดจะแรงนิดนึงบนภู แว่นกันแดดเป็นอุปกรณ์ที่สำคัญมาก

นั่งเพลินๆ สักพักก็จะ...

ถึงสระอโนดาด ได้เวลาพักทานข้าวเที่ยงและนั่งพักชมวิวเล่นน้ำกัน




เล่นจนร้องเท้าเปียกก็เริ่มเดินต่อ

จนถึงผาเหยียบเมฆ


นั่งเล่นสักพักก็ได้เวลา เดินกลับ
ถ้าจะดูพระอาทิตย์ตกที่ผาหล่มสัก ต้องเดินอีก 4.4  กม. ซึ่งไม่น่าจะมีปัญหาแต่จากผาหล่มสักกลับนี่จะไกลมากอยู่เราก็เลยตัดสินใจยังไม่ไปผาหล่มสักในครั้งนี้ กลับมาถึงที่พักก็อาบน้ำทานข้าวเย็นสักประมาน 5โมงเย็น คนยังน้อยอยู่มีร้านค้าให้เลือกมากมาย



ขึ้นมาภูรอบนี้หลังจากไม่ได้ขึ้นมาหลายปี บนภูมีร้านค้าเยอะขึ้นมาก มีร้านกาแฟสด 3-4 ร้าน สำหรับเด็กก็มีร้านร้านเครป 2-3 ร้าน

และที่น่าสนใจคือ ร้านนวด! เราเลยต้องลองกันสักหน่อย
เป็นการนวดคู่แล้วให้เด็กน้อยอยู่ตรงกลางระหว่างเรา 2 คนแล้วหวังว่าเด็กน้อยจะนั่งดูหมอนวดนวดไปเพลินๆ  นั่นคือสิ่งที่คิด สิ่งที่เป็นคือ...


หลังจากนวดเสร็จออกมาจากร้านนวดคนก็เริ่มเยอะมาก น่าจะเป็นเพราะวันนี้คือวันที่ 28 ธ.ค. คนน่าจะเริ่มขึ้นมาเพื่อรอเค้าดาวน์  พวกเราไม่รีรอ เตรียมลงจากภูหนีจากคนเยอะๆ >.<

คืนนี้ก็เจอน้องกวางอีกแล้ว แต่วันนี้กวางแฝงตัวมาดมๆตามเต็นท์ต่างๆ ไม่รู้ได้ อาหารอะไรติดไม้ติดมือกลับมามั้ย


...ตี5แล้วว มีคิดเปลี่ยนใจนิดนึงแต่สุดท้ายเราได้ไปถึงผานกแอ่นก่อนพระอาทิตย์ขึ้น เจ้าหน้าที่ก็รู้ใจนักท่องเที่ยวเป็นอย่างดี มีบริการกาแฟ3in1ที่ตรงผานกแอ่นเลย ลูกสาวก็อยากช่วยบริการด้วย


ในส่วนสาวน้อยก็นั่งกินนมรอชมพระอาทิตย์ขึ้น


สาวน้อยแฮ้ปปี้เจอเพื่อนๆ หลายคนระหว่างทาง เป็นการเริ่มต้นวันที่ดีมาก โดยเฉพาะวันนี้เป็นเกิดของสาวน้อยครบ2ปีเต็ม พอดี

 
และแล้วก้อได้เวลากลับ ช่วยกันเก็บของ คืนเครื่องนอนก่อนที่มุ่งหน้าลงภู ใส่ชุดต้อนรับปีเสือกันสักหน่อย...


ช่วงแรกจะชันนิดนึง ฝากความหวังไส้กับคุณแด้ดดี้





ขาลงชิวๆ แวะทานอาหารแค่ครั้งเดียว

แล้วก็หลับยาวๆ


จุดนี้คือใกล้ถึงมากๆแล้ว ดีใจมากกกก แต่โมอาก้อยังหลับต่อไป

แต่ทันตื่นมาถ่ายรูปอยู่ค่ะ



ได้รางวัลการพิชิตภูกระดึงเป็น ไอติมชื่นใจ

คืนนั้นเรากลับไปพักเอาแรงที่น้ำหนาว ดูวิวภูกระดึงที่เราเพิ่งพิชิตกันมา


ก่อนกลับแวะโรงเรียนเล็กๆ แบ่งปันเสื้อผ้า ขนม ของเล่นให้กับน้องๆที่โรงเรียน



และแล้วก็ได้เวลาลาภูกระดึง ไว้โมอากลับมาหาใหม่นะคะ


ทริปนี้ก็จบไปได้ด้วยดีนะคะ ถือว่าไม่ลำบากมากสำหรับคุณพ่อคุณแม่ แค่ต้องทำใจร่มๆ ค่อยๆเดิน พักบ่อยๆ ถึงแน่นอนค่ะ เหมาะสำหรับช่วงนี้ที่โควิดยังอยู่กับพวกเรา