เครียดเรื่องครอบครัวเรื่องเรียน

แม่ผมคาดหวังกับผมว่าให้สอบติดห้อง1ไม่ก็ห้อง2แต่ผมคิดว่าผมไม่ติดแต่พอวันประกาศผลสอบดันติดห้อง1แม่บอกผมว่าติดห้อง1แล้วขอเกรด3.5ขึ้นไปซึ่งม.1เทมอแรกผมได้เกรด3.8แต่พอขึ้นเทอม2ผลการเรียนผมดรอปลงเหลือ3.75แม่ผมทำหน้าไม่พอใจแล้วบ่นผมนิดๆหน่อยๆผมก็เลยเริ่มน้อยใจนิดๆเพราะผมก็พยายามมาตลอด(ผมรู้ว่าผมอาจจะยังพยายามไม่ที่สุดเพราะผมเองก็เล่นเกมกับเพื่อนดูการ์ตูนเหมือนกัน)พอขึ้นม.2ก็เรียนออนไลน์ผลการเรียนผมได้3.93แตาแม่ก็ไม่ได้ชมหรือเลี้ยงอะไรผมแต่ผมก็เข้าใจเพราะเรียนออนไลน์สอบออนไลน์มันก็ปรึกษากันได้และช่วงนั้นผมอยากได้คอมพอดีผมเลยไปขอย่า ย่าเลยเอาเงินออกมาจากธนาคารผม20,000บาท(ความจริงในธนาคารไม่อยู่10000กว่าบาทแต่ย่าให้ผมเพื่ม)แล้วผมก็เก็บเงินจากค่าขนมได้เป็น30,000บาทแล้วสั่งคอมมาใช้ ผมมีงานอดิเรกคือตัดต่อซึ่งที่ผ่านมาผมตัดต่อในมือถือตลอดแล้วมือถือผมมันชอบค้างเลยอยากได้คอม พอคอมมาถึงผมก็เริ่มใช้ แต่แม่พูดว่าแม่ให้เล่นแค่4ชั่วโมง ผมก็รู้ว่าที่จำกัดเวลาเพราะไม่อยากให้ผมเล่นทั้งวัน แต่นี่ก็เกินไปทั้งๆที่คอมแม่ก็ไม่ได้ช่วยออกแม้แต่บาทเดียว จนมาถึงสอบปลายภาคเทอม2แม่ให้ผมอ่านหนังสือทำข้อสอบสำหรับผมถือว่าเยอะมากผมเครียดไม่ไหวแต่ผมก็บอกแม่ไม่ได้เพราะแม่คงไม่เชื่อผม ผมเล่นเกมทั้งวันก็จริงอยู่แต่งานผมก็ไม่ได้มีค้างอะไรมาก วิธีระบายของผมคือการทำร้ายตัวเองโดยการต่อยกำแพงบ้าง เตะประตูบ้าง ผมเคยคิดว่าถ้าผมปลิดชีพตัวเอง ทุกอย่างก็คงจบ แต่ผมยังต้องการความสุข ผมยังอยากอยู่เพื่อจะทำในสิ่งที่ผมชอบ ทุกวันนี้เป้าหมายการทีชีวิตผมก็คงจะเป็น การตัดต่อ เกม อนิเมะ ผมอยากระบายกับเพื่อน แต่เพื่อนผมก็เป็นพวกที่ว่าไม่ชอบพวกเบียวโรคซึมเศร้าเห็นใครพิมพ์ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้าก็จะบอกว่าพวกบ้าเบียว ผมเลยไม่ได้ปรึกษาใครเลย ที่ผมมาโพสแบบนี้ก็เพื่อจะระบายและถามว่าความรู้สึกของผมเป็นของจริงหรือว่าผมเบียวกันแน่