เพราะความเป็นห่วงเราไม่เท่ากัน!!

ผมอยากใช้พื้นที่นี้ เป็นพื้นที่ในการบอกเล่าความรู้สึกของผม ในเรื่องความรัก ผมกับผู้หญิงคนนึงเราคุยกันมา10เดือนละ อายุเราห่างกันถึง16ปี ผมอ่อนกว่าเค้า มันอาจจะดูไม่เหมาะสมใช่ไหมครับ เพราะห่างกันเกินไป เราอยู๋กันคนละภาค คนละจังหวัด ไม่เคยเจอกันตัวเป็นๆ ได้แต่คุยผ่านทางออนไลน์ วีดีโอคอล สถานะจะเรียกว่าแฟนก็ได้แหละ เราทั้งคู่ทะเลาะกันบ่อยมาก 10เดือนที่ผ่านมา ถ้าจะให้นับก็คงนับไม่ถ้วน เรื่องเล็กๆน้อยๆทั้งนั้นๆ พอหลังๆเราเข้าใจกันมากขึ้น พยายามปรับตัว ทะเลาะให้น้อยลง ผมเป็นคนจุกจิกนะ แต่เค้าไม่เคยบอกรำคาญสักครั้ง ผู้หญิงไม่ได้ทำงานประจำ เค้าว่างงาน บางทีเค้าชอบหายไปนานๆ แชทไม่อ่าน เหตุผลคือเค้าบอกว่ามันไม่เด้ง อันนี้ก็เข้าใจ เลยปล่อยไปจบๆไม่ได้ว่าอะไร บางทีไม่อ่านถึงขั้นโทรไปตาม ไปหา ว่าทำอะไร ผมเคยบอกเค้านะว่าไปไหน ทำอะไร ให้บอกกัน จะหายไปนานแค่ไหนก็ได้ แต่ขอให้บอกกันหน่อย ผมใส่ใจกับเรื่องพวกนี้มากนะ เราไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน เราไม่ได้อยู่จังหวัดเดียวกัน ความเป็นห่วงมันเลยมีมากขึ้น จนมาช่วงนึง ญาติของเค้าเจ็บป่วยอาการหนัก วันนั้นผมรอเค้าทั้งคืน แต่เขาไม่ส่งข้อความอะไรมาหาเลย ตอนเช้าถึงมาบอกวา ญาติเค้าป่วยหนัก ต้องไปดูอ่ะเราเข้าใจ แต่ก็แอบนอย ว่าทำไม่บอกกันบ้างเลย จนมาถึงวันนึงเราเริ่มรู้สึกเวลาเราหายไปไหน เค้าไม่ค่อยห่วงเราเหมือนที่เราห่วงเค้า จนมาถึงวันนึงมันดึกมากแล้ว เค้าไม่ทักมาหาเรา ปกติเราจะโทรตอนนอน และหลับไปพร้อมกันทุกวัน เราโทรไปหาเค้า เค้ารับสายและเรารีบวางโดยทันที เพราะเราอยากรู้แค่ว่าทำไมเค้าไม่ทักมา เค้ามาบอกทีหลังว่าเค้าไปหาญาติที่ป่วย และพึ่งกลับถึงบ้าน เค้าบอกว่ามันกะทันหัน เลยไม่ได้บอก เพราะความเป็นห่วงของเรา จึงได้บอกไปว่า "บอกกันบ้างก็ดีนะ" รู้ว่ากะทันหัน แต่แค่เวลาพิมข้อความสัก10วินาทีมาหาเราคงไม่เสียหายอะไรนะ แค่นี้บอกกันไม่ได้เลย ผมงี่เง่าไปไหมครับ ไม่ว่าผมจะกะทันหันแค่ไหน ผมบอกเค้าหมดว่าไปไหน ทำอะไร ผมจึงได้ถามไปอีกว่า เคยนึกเป็นห่วงกันบ้างไหม รึนี่เป็นห่วงยุแค่ฝ่ายเดียว คำตอบที่ได้ก็คือ เค้าไม่เป็นห่วงเราเลย ไม่ว่าเราจะทำอะไร ไปไหน หายไปนานแค่ไหน ผมควรเลิกรากันไปไหมครับแบบนี้ 
ผมที่งี่เง่าเกินไปไหมครับที่อยากรู้ แต่แค่อยากให้บอกกันบ้าง ถึงบอกก็รอได้ แต่คำพูดที่เค้าบอกว่าไม่เป็นห่วงเราเลย นี่แหละ มันรู้สึกช้ำครับ แต่ก็ไม่อยากเลิก