แม่ที่เอาลูกตัวเองไปพูดให้คนอื่นมาเกลียด แบบนี้ทำยังไงดีคะ?

กระทู้คำถาม
คำถามหลักๆก็หัวข้อกระทู้เลยค่ะ
คือหนูกับแม่มักจะมีปากเสียงกันบ่อยๆค่ะ
บางทีความคิดก็ไม่ตรงกันกับเรื่องเล็กๆน้อยๆค่ะ
มีปากเสียงกันก็ไม่ได้รุนแรงมากแต่แม่หนูเป็นคนเสียงดังค่ะเวลามีปากเสียงกันแต่ละครั้งก็เสียงดังข้ามบ้านกันเลยค่ะ
**แต่บางครั้งแค่อธิบายเขาก็หาว่าหนูเถียงแล้วค่ะ**
จะบอกก่อนว่าแม่หนูเป็นคนทำอะไรแล้วไม่ค่อยคิดค่ะตัดสินใจแล้วทำเลย มันเลยมักจะมีปัญหาบ่อยๆ หนูก็เลยพยายามจะอธิบายแต่นั่นแหละค่ะเราก็จบเรื่องราวด้วยการมีปากเสียงกันอีก
มีหลายเรื่องมากค่ะที่หนูพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เรามีปากเสียงกันแต่มันก็ยังเกิดขึ้นเรื่อยๆ
**แต่ถึงแม้เราจะมีปากเสียงกันพอผ่านไป3-4ชม.เราก็คุยกันเหมือนเดิมค่ะไม่ได้มีอะไรร้ายแรง
จนมาวันนี้จู่ๆแม่ไปเล่าเรื่องของหนูให้คนอื่นฟังแบบเสียๆหายว่าอย่างไม่ดีอย่างนู้นอย่างนี้ แต่ความจริงคือไม่ใช่เลยค่ะ จนคนอื่นญาติก็ไม่ใช่อยู่ๆก็เดินมาตะโกนด่าค่ะด่าว่าเป็นลูกเลวบ้าง ลูกเณรคุณบ้าง นรกส่งมาเกิดบ้าง โห...สารพัดเลยค่ะขนาดคนในครอบครัวก็ยังไม่เคยด่าเลยค่ะ จนตอนนี้หนูกลายเป็นเด็กที่ผู้ใหญ่เกลียดไปแล้วค่ะ
หนูลองถามแม่แล้วค่ะว่าจะทำแบบนั้นทำไมแต่ก็ไม่ได้คำตอบค่ะได้แต่ความเงียบหนูก็เลยละเบิดความรู้สึกออกมาเลยค่ะ ตอนนี้หนูเลยพยายามเป็นคนที่เงียบและไม่แสดงความคิดเห็นอะไรเลยค่ะเผื่อจะช่วยลดปัญหาๆด้บ้างหลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันมา1อาทิตย์แล้วค่ะปัญหานี้พ่อก็รับรู้และต่อว่าแม่ไปแล้วค่ะแต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ยอมรับนะคะว่าหนูก็โกรธที่แม่ทำแบบนั้น แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีค่ะ
*ขอคำแนะนำหน่อยค่ะว่าจะทำยังไงต่อไป หรือควรอยู่แบบเงียบๆอย่างนี้ดีคะ? ขอเสริมนะคะเวลาเรามีปากเสียงกันแม่ก็จะชอบพูดดักหน้าว่า เป็นลูกกูนะ กูเลี้ยงมาจนโต...แต่การกระทำกับคำพูดมันสวนทางกันแบบนี้แม่ที่รักลูกเค้าทำกันมั้ยคะ?
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่