เป็นคนใหม่แล้ว แต่ความรู้สึกผิดยังคงฝังลึกในใจ

สวัสดีค่ะ จขกท.จะขอเล่าเรื่องของตัวเองนะคะ เข้ามาคุยกันได้ อยากฟังหลายๆมุม
ตอนนี้เราทรมานกับความรู้สึกผิดค่ะ เพราะก่อนหน้านี้เราไม่มีอะไรที่จะเรียกว่าคนดีได้เลย
เมื่อก่อนเราเป็นคนที่จิตใจอ่อนไหวง่ายค่ะ ร้องไห้ง่าย ขี้อาย ไม่มั่นใจในตัวเอง แต่การเรียนค่อนข้างดี(สงสัยใช่มั้ยล่ะว่าคนอย่างเราไปทำอะไรให้คนอื่น นี่กำลังจะเล่าค่ะ) ที่บอกว่าคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดี ไม่ใช่เพราะไปรังแกใครแบบ ล้อเลียน เตะต่อยอะไรนะคะ แต่เราเป็นคนที่ทำให้คนเขาเดือดร้อนโดยไม่ตั้งใจค่ะ อย่างเช่น เวลามีคนพูดหยอกเล่นๆให้ขำ แต่เรากลับคิดว่าเขาว่าเลยร้องไห้ หรือเวลาเกิดเรื่องอะไรผิดพลาด แล้วเรากับเพื่อนผิดทั้งคู่ เราจะเป็นคนที่ร้องไห้ก่อน ทำให้เพื่อนคนอื่นปลอบเราแล้วด่าอีกคน ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้ผิดอะไร พอเราบอกเพื่อนที่มาปลอบว่า"เราผิดเอง"สถานการณ์มันกลับแย่ลง เพราะยิ่งพูดอย่างนั้นเพื่อนก็ยิ่งเข้าข้างเรา แล้วเหตุการณ์นี้มันก็เกิดขึ้นบ่อย เราพยายามขอโทษคนๆนั้น แต่คำขอโทษจากปากของคนที่ดูตอแ** มันไม่น่าเชื่อหรอกใช่มั้ยคะ(อ่า...ยิ่งพิมพ์ยิ่งนึกถึงตอนนั้น เลิกเกลียดตัวเองไม่ได้เลย) 
และมีเพื่อนคนนึงที่เราทำผิดกับเขามากๆ  และเราอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขาเป็นโรคซึมเศร้า(เพื่อนคนนี้เขามีปัญหาเรื่องครอบครัวและอะไรหลายๆอย่าง)ยอมรับนะว่าเขาเป็นคนหนึ่งที่สอนให้เราเติบโต แต่เขาคงจดจำภาพเราเป็นไอ้คนขี้ขลาดที่ได้ทุกอย่างมาง่ายเกินไป 
เมื่อเวลาผ่านไปคนก็เปลี่ยน เราเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง ทำให้คนรอบข้างสบายใจ รับฟัง เข้าใจคนอื่นให้มากขึ้น ให้ความคิดของตัวเองอยู่ในโลกความเป็นจริง อะไรๆเหมือนจะดีขึ้น แต่ทุกครั้งที่คิดถึงตอนนั้น น้ำตาก็ไหลออกมา พร้อมคำถามที่ว่า"ป่านนี้ชีวิตของคนๆนั้น จะเป็นยังไง เขายิ้มบ้างรึเปล่า"
ตัวเราตอนนี้แทบไม่อนุญาตให้ตัวเองมีความสุขเลย พอคิดว่าเวลาที่เรายิ้ม ใครบางคนอาจกำลังทุกข์ใจ
(คนที่เข้ามาอ่านอาจจะคิดว่า คนที่โดนเจ็บกว่าเราเยอะไม่ใช่เหรอ ใช่ค่ะเขาเจ็บกว่า เพราะอย่างนี้ถึงได้รู้สึกผิดซ้ำๆยังไงล่ะคะ🙃)
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่