อายุ19จะ20แล้วครอบครัวควรเริ่มปล่อยบ้างรึยังคะ

ตั้งแต่เด็กเลยเราอยู่กับแม่มาตลอดหลังจากพ่อเสียก่ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน แทบไม่ได้ออกบ้านไปไหนอยู่แต่บ้านติดบ้านตั้งแต่เด็กจนโต ไม่รู้ว่าส่วนนึงที่ไปไหนทำอะไรไม่ค่อยเป็นมันมาจากตรงนี้ด้วยไหม เพราะช่วงตอนขึ้น ม.ปลาย มีกิจกรรมเยอะมากที่ต้องออกบ้านช่วงกลางคืน อย่างเช่น ทำพาน กีฬาสี เตรียมฉาก อุปกรณ์ของกินกรรมรับน้อง และกิจกรรมอย่างอื่น แทบจะร้อย100%จะทำที่บ้านเราหมดเลย ช่วงนั้นเราได้ออกไปทำนั้นทำนี่ซื้อนั่นซื้อนี่เปิดโลกเราเยอะมากจากที่เราไม่เคยทำไม่เคยไปไหน จนพอมามีเรื่องความรักบางครั้งเราก็โดนห้ามตลอด แต่หลังๆก็เริ่มไปละบ้าง จนช่วงที่เราทะเลาะกันมั้งคะพอปรับความเข้าใจกัน แม่เราก็หลายเป็นแอนตี้เขาคนนั้นไปเลยจนความสัมพันธ์ไปกันไม่ได้ก้วยอะไรหลายๆอย่างจนพังไปอีกครั้ง จนมาครั้งล่าสุดเราอยากไปเค้าดาวกับแฟนเราคนนี้เพราะที่บ้านมาเราๆม่เคยไปเค้าดาวที่ไหนเลย แทบจะไม่มีโมเม้นอะไรแบบนี้ ไหนๆหอก็แยู่มาแล้ว ปีหน้าก็ยี่สิบ ตอนนี้ก็โตมาแล้ววัยนึง อย่างเพื่อนคนอื่นพ่อแม่เขารับรู้ทุกอย่าง เราก็ลองบอกไปบ้างแม่เราก็เอาแต่ว่า ว่าเราไม่อายหรอเป็นผู้หญิง ไม่กลัวเขาว่าหรอ อะไรหลายอย่างมากที่สมัยนี้เขาไม่มีการมาว่าอะไรแบบนี้กันแล้ว อย่างตอนที่เราเคยเข้าหาครอบครัวเขาเขาคนละอย่างกับที่แม่เราว่าเลย แล้วตอนนี้แม่ก็ดึงเอาเหตุผลหลายอย่าง และแยกกันไม่ออกระหว่างเรื่องนี้กับเรื่องเรียนปนกันไปหมด 
ในความคิดเราเราคิดว่ายังไงวันข้างหน้ามันก็ต้องมีเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว ซึ่งเรื่องแบบนี้จะออกแนวเป็นเรื่องปกติไปแล้วด้วยซ้ำ ตอนนี้สับสนมากว่าการที่เราอยากมีใช้ชีวิตบางส่วนของเราในการเรียนรู้ชีวิตด้วยตัวเองมันผิดไหม เรามองเพื่อนเราคนรอบตัวเราเขาดูมีอิสระกันมากๆ ส่วนนึงเราไม่อยากให้แม่เสียใจหรือไม่สบายใจ แต่อีกใจแล้วก็อยากเรียนรู้ชีวิตสร้างประสบการณ์ใหม่ๆด้วยตัวเองมาก 
ตอนนี้สับสนไปหมดว่าทำยังไงมันถึงจะสบายใจกันทั้งสองฝ่าย